Pane,istruzione,libertà!

Στις 17 Νοέμβρη σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις γίνονται πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια καθώς έχει θεσπιστεί ως η ημέρα του φοιτητή παγκόσμια και πανευρωπαϊκά.Έτσι λοιπόν και στη Φερράρα της Ιταλίας.

Αναλάβαμε να φτιάξουμε ένα μπλοκ με Έλληνες φοιτητές για να σταλεί και αλληλεγγύη στον αγώνα των Ελλήνων φοιτητών και εργαζομένων.Μαζέψαμε καμια τριανταριά και κάναμε το μπλοκ το οποίο έμελε να ήταν και το πιο δυναμικό στην πορεία.

Φτάσαμε στην πορεία μισή ώρα μετά και στηθήκαμε στο πεντάλεπτο καθώς οι Ιταλοί δεν είναι σαν εμάς τηρούν τα ωράρια των καλεσμάτων.Και εκεί άρχισε το πανηγύρι.

Πρώτο εμπόδιο που ξεπεράσαμε σχετικά γρήγορα ήταν να αντιληφθούν οι δικοί μας ότι έπρεπε να κάθονται πίσω από το πανό,παιδιά μικροαστικών και μεσαίων οικογενειών,πρωτοεμφανιζόμενοι σε πορείες πολλοί,δεν τους αδικώ.

Η πορεία ήταν χωρισμένη στη μέση μπροστά ήταν η λεγόμενη πορεία της cgil (γσεε σα να λεμε) ένα βαν μετά και πίσω η πορεία των giovani communisti μαζί με μια ανεξάρτητη αριστερή φοιτητική οργάνωση και εμάς παρέα.

Κατά τη διάρκεια της πορείας έπαιζε τέρμα μουσική από το βαν και χόρευαν και δεν ακουγόταν σύνθημα ούτε για δείγμα.Εμείς όντας η ουρά της πορείας και με τους ασφαλίτες ευδιάκριτα ανάμεσά μας τους κοιτούσαμε αμήχανα ώσπου αποφασίσαμε να αρχίσουμε  να φωνάζουμε το pane,istruzione,liberta’ που έγραφε και το πανό μας,δηλαδή ψωμί,παιδεία,ελευθερία λόγω και της δικιάς μας ημέρας.Όταν το άκουσαν σαν κάτι να έσπασε μέσα τους και μας κοιτούσαν με θαυμασμό σχεδόν.

Φτάνουμε λοιπόν στην πλατεία που τέλειωνε η πορεία και εκεί οι νεολαίες των 2 κομμουνιστικών κομμάτων αρχίζουν και τσακώνονται γιατί οι fgci θέλαν να λήξει η πορεία με την ριζοσπαστική ακτιβιστική ενέργεια του να φτιάξουν με τα σώματα τους τον αριθμό 17 ενώ οι giovani communisti θέλανε να πάμε για συνέλευση στο πανεπιστήμιο (είχε να γίνει δεν ξέρω και γω πόσα χρόνια).

Μας βάζουν μπροστά λοιπόν και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε προς τη φιλοσοφική.Αφού μας την πέσανε οι ασφαλίτες ,γιατί η πορεία προς το πανεπιστήμιο δεν ήταν δηλωμένη στην αστυνομία(έχουμε και τέτοια) και συνεχίσαμε πλέον η πορεία δεν είχε μουσική μόνο το σύνθημα pane,istruzione,liberta’ δονούσε την ατμόσφαιρα.Φτάσαμε φιλοσοφική και μπήκαμε για συνέλευση ,μας περίμενε καθ’όλη τη διάρκεια μια κλούβα απ’έξω.

Οι Ιταλοί ήταν αμήχανοι με όλο αυτό καθώς είχαν να κάνουν τέτοια συνέλευση χρόνια μάλλον και δεν μπορούσαν να αντιληφθούν πολλές διαδικασίες που για εμάς ήταν αυτονόητες.Βέβαια με αυτό έγινε μια μεγάλη αρχή και πλέον παλεύουν κάθε βδομάδα να έχουν μια συνέλευση.

Το συμπέρασμα.Ήταν σαν να έβλεπες μια κινητοποίηση σε εμβριακό επίπεδο μπροστά σε όσα έχουμε ζήσει στην Ελλάδα.Το καλοκαίρι στο Χορευτό όταν εξηγούσα μια ανάλογη περσινή κινητοποίηση ένας σύντροφος μου είπε την ατάκα «Εικόνα από το μέλλον;».Δεν  θέλω να το σκέφτομαι.

Το ιταλικό φοιτητικό κίνημα κάποτε ήταν πρωτοπόρο και τώρα παλεύει να αναγεννηθεί από τις στάχτες του.Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της απομάκρυνσης από την πολιτικοποίηση,της απαξίωσης της ιταλικής αριστεράς και φυσικά της έλλειψης συνδικαλισμού από τα πανεπιστήμια.

Τα πανεπιστήμια είναι το τελευταίο στάδιο πριν βγούμε στην πραγματική ζωή και από όπου θα πάρουμε τα εχέγγυα και τις γνώσεις για να προσφέρουμε στην κοινωνία και στις ανάγκες των συνανθρώπων μας με βάση τις γνώσεις μας.Εκεί η πολιτικοποίηση και ο συνδικάλισμος δεν είναι κάτι το ξεπερασμένο,είναι κάτι το αναγκαίο.Γιατί μετά όταν μας ρίξουν στον καπιταλιστικό ωκεανό του σήμερα,εμείς θα ξέρουμε κολύμπι..

Οι αστοί θα τρομάξουν και πάλι

Ο Χρίστος χτες μου ξεκίνησε μια κουβέντα,λέγοντας μου για μια βόλτα που χε πάει δίπλα στο Φάληρο όπου έβλεπε τα κότερα που ήταν μεγαλύτερα από το σπίτι του,τους αστούς δίπλα στις καφετέριες να πίνουν τους καφέδες τους και το πόσο περίεργα τον έκαναν να νιώθει.

Μου θύμισε τις δικές μου σκέψεις κάθε που έβλεπα συμφοιτητές μου να συζητάνε για το αμάξι που θα τους πάρει ο μπαμπάς,για τα σπίτια που νοικιάζανε 700 ευρώ ένα άτομο(και οι Ιταλοί που νοικιάζουν απλά ένα δωμάτιο τους κοιτάζουν σαν κροίσους),για την καθαρίστρια που καθαρίζει το σπίτι τους.Όπως μου λεγε ένας σιγά μην καθαρίσω τουαλέτα.Όταν είχαμε κάνει την κινητοποίηση εδώ πέρα μου λέγανε με αυτό που κάνετε θα κόψετε τον τουρισμό.Μια άλλη κοπέλα μικρότερης οικονομικής άνεσης παρασυρόμενη από τις φίλες της χάλασε το μηνιάτικο σε ρούχα και μετά έμεινε χωρίς ρεύμα.

Όπως έλεγε ο φίλος μου ο Δημήτρης είμαστε όλοι παιδιά του καπιταλισμού,σε αυτόν γεννηθήκαμε και όσο κι αν δεν το θέλουμε πολλές φορές μας πιάνει η επιθυμία να ικανοποιήσουμε πλασματικές ανάγκες.Είναι δύσκολο να κόψουμε τις ρίζες με το σύστημα που μας γέννησε αλλά δεν είναι και τόσο δύσκολο να βλέπεις την δικαιοσύνη,ασχέτως αν δεν την παραδέχεσαι γιατί δεν σε βολεύει.

Αυτοί οι αστοί δεν είναι ούτε η πλειοψηφία ούτε ο μέσος όρος του κόσμου.Αλλά η τηλεόραση και ολόκληρο το σύστημα θέλει να πιστεύεις ότι είναι και ότι και εσύ είτε είσαι είτε πρέπει να γίνεις.

Δεν αντέχω άλλο να ακούω «Σήμερα είχε πορεία στο κέντρο και τα κάψανε όλα» ,»Που να πας στο κέντρο είναι γεμάτο πακιστανούς και μαύρους» χωρίς να αναρωτιέται κανείς γιατί.Δεν μπορώ να βλέπω την οποιαδήποτε νοοτροπία απέναντι στον οποιοδήποτε εργαζόμενο ότι πρέπει να σε υπηρετεί σώνει και καλά γιατί εσύ πληρώνεις.

Σκέφτομαι πως θα είναι όταν με την κοινωνική έκρηξη οι προλετάριοι θα πάρουν αυτά που οι αστοί τους έκλεψαν θέλοντας και μη,συνειδητά ή ασυνείδητα τόσα χρόνια.Και τότε αυτοί θα κοιτάζουν περίεργα τον κόσμο που θα εκδικείται .

Δεν θα νιώσω ποτέ χαρά για οποιαδήποτε εκδίκηση.Θα νιώσω όμως ικανοποίηση με την απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης.

 

Όποιος κάνει τη μεταρρύθμιση είναι γουρούνι..

Βρεθήκαμε λοιπόν με τον «ιταλό» σύντροφο και τρέχαμε να προλάβουμε τη συνέλευση της αρχιτεκτονικής,της κατειλλημένης αρχιτεκτονικής,όπου θα συζητούσαμε τα συμπεράσματα των πρώτων βδομάδων του αγώνα και πως θα τον συνεχίσουμε.

Φτάνοντας εκεί και μπαίνοντας στο κτίριο βλέπουμε ότι μόνο η αριστερή πτέρυγα της σχολής ήταν υπό κατάληψη….Σημαδιακό ίσως…Βρήκαμε την αίθουσα της συνέλευσης όπου ήταν κατάμεστη.Εκεί συναντήσαμε και έναν ας πούμε αριστερό ιταλό φίλο μας που ήταν ενθουσιασμένος.

Ξεκινά η συνέλευση μισή ώρα μετά,ντάξει Ελλάδα αργούσαμε πιο πολύ,και προς μεγάλη έκπληξη στον προτζέκτορα βγαίνει η σελίδα της κατάληψης στο facebook!!Κάνω στον σύντροφο πάρτα και ετοιμάσου για τα επόμενα.Σκοπός αυτού ήταν να μας δείξουν ένα βίντεο που χουν ανεβάσει εκεί,αλλά κόλλαγε και αυτό είχε φανεί πολύ αστείο σε όλους,δεν ξέρω γιατί.

Προχωράμε λοιπόν και άρχισαν να απαριθμούν τα αιτήματα της κατάληψης,δίκαια όλα,αλλά έλεγαν μόνο για το ότι η παιδεία δεν είναι εμπόρευμα,δεν ανέφεραν τη λέξη καπιταλισμός ούτε τίποτα από τα δικά μας τα πιασάρικα.

Και ξαφνικά μας δείχνουν την νέα πρόταση διαμαρτυρίας.Είχαν και αφίσσα.Η διαμαρτυρία ήταν ότι όλοι οι φοιτητές έπρεπε να κρεμάσουμε έξω από το παράθυρό μας μια μαύρη σακούλα!!Με έπιασε νευρικό γέλιο,αλλά τους έβλεπα όλους ενθουσιασμένους και σταμάτησα.Ο σύντροφος είχε αρχίσει κ έκανε μορφασμούς δυσανασχέτησης,δεν μιλούσε όμως.

Συνέχισαν να παρουσιάζουν τις νέες κινητοποιήσεις λέγοντας ότι 14 του μήνα θα χει μεγάλη πορεία.Λέω αυτά είναι,συνειδητοποιώ ότι θα χω γυρίσει Αθήνα και ο σύντροφος γυρνάει και μου λέει «15 έχουμε πορεία ΠΑΜΕ ρε!!»Κι εκεί που άρχισα να προσαρμόζομαι λέει ο ομιλητής ότι η πορεία θα ξεκινήσει φτιάχνοντας πριν ένα τείχος από κουτιά στην κεντρική πλατεία!!Πάλι δεν καταλαβαίνω το γιατί ο σύντροφος γυρνά ενθουσιασμένος και μου λέει «μαλάκα θα φτιάξουμε το δικό μας τείχος του Βερολίνου!»

Αμέσως μετά μας διάβασαν το γράμμα με τα αιτήματα που στείλαμε στον πρόεδρο της δημοκρατίας,όπου όλοι μετά χειροκροτούσαν ενθουσιασμένα.Όλη την ώρα βέβαια έλεγα του συντρόφου κάνε ρε παρέμβαση,αλλά δεν ήθελε να επέμβει σε αυτό το απολιτίκ περιβάλλον.

Και τέλος ρωτάνε προς το κοινό αν έχουν να προτείνουν κάποιον άλλον τρόπο διαμαρτυρίας.Πετάγεται ένα παλικάρι και λέει να βάλουμε σκουπίδια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο.Ενθουσιασμένο το κοινό το κάνει δεκτό και ο σύντροφος γυρνάει και μου λέει «όταν τα κάναμε εμείς αυτά..»,λέω από μέσα μου τι εννοείς εμείς,αλλά όπως έχω ξαναπεί οι σύντροφοι εδώ βγάζουν όλα τα απωθημένα τους φλερτάροντας με το να γίνουν αιρετικοί..

Μετά από λίγο πήραμε τον δρόμο του γυρισμού μην ξέροντας τι να πρωτοσχολιάσουμε.Αρκεστήκαμε στο ότι για αυτούς εδώ όλο αυτό είναι κάτι,αλλά και πάλι σε πιάνει μια απόγνωση….Και δεν μπορεί να φύγει από το μυαλό μου το κεντρικό πολιτικό μήνυμα της κατάληψης «Όποιος κάνει την μεταρρύθμιση έιναι γουρούνι!!»……..

Τι να σου πω και γω…..

Και τα σκέφτεσαι και τα ξανασκέφτεσαι και ηρεμία δεν βρίσκεις.

Ο άλλος λέει δεν συμφωνεί μαζί σου και φεύγει και φτιάχνει το δικό του συγκρότημα με τα δικά σου εργαλεία αλλά χωρίς εσένα.Μάλλον γιατί μόνο εσύ είχες άποψη.Είναι σαν αυτό που είχε πει στο διήμερο εαακ ο Μήτσος ο ναρίτης από την Πάτρα “Σύντροφοι έχει πλάκα γιατί φύγαμε από το ΚΚΕ για να φτιάξουμε ένα δικό μας ΚΚΕ” και μετά όλοι φωνάζανε.

Και μετά διαβάζουμε πάλι για τους ελιγμούς ΚΚΕ στην πορεία του Πολυτεχνείου,για την λέπρα που έχουν οι άλλοι και στη συγκέντρωση στις 15 έπρεπε να διαλυθούμε προς Σύνταγμα,για το τρολάρισμα των άλλων που πείραζαν την τριπλή ζώνη περιφρούρησης,την χαζή για μένα ανακοίνωση του παμε πάτρας και όλα αυτά που λέω πότε θα σταματήσουν κ ως πότε θα κάνουμε τους σκατζόχοιρους στις πορείες.

Εντάξει ρε παιδί μου δεν θέλουμε επίσημα την κοινή δράση αλλά τι καθόμαστε και ασχολούμαστε με όλα αυτά και τι καθόμαστε και βγάζουμε ανακοινώσεις για πορεία πασόκων για το Πολυτεχνείο(απορώ ποιος το πιστεύει 100%) και γενικώς όλα αυτά τα οποία μας έκαναν κάποτε να κάνουμε πορείες στου ψυρρή και στο θησείο.

Όχι δεν είμαι προβοκάτορας.Απλά όλα αυτά μας μικραίνουν.Και μετά θα μου πεις πάλι οργανώσου και μετά μίλα.Τι να σου πω και γω μετά…

Οι μέρες περνάνε ανιαρά,το αλκοόλ το κόψαμε σχεδόν….

Μας κλέψαν το αύριο,μας κλέβουν και το βλέμμα και συ φρικάρεις που σου λέω σ’αγαπώ…

Νεύρα,πολλά νεύρα και γκρίνια…..

Γίνεται……

Το πήραμε λοιπόν το  Πέτρογκραντ,χάσαμε την Κούβα του Αιγαίου.Δεν πειράζει και η Πετρούπολη 2 τετραετίες άντεξε μακριά μας.

Ξημερώνει 17 Νοέμβρη.

Πήγαινα σε ένα σχολείο στο οποίο ο διευθυντής ήταν με τον Μεταξά και είχαμε γιορτάσει ελάχιστες φορές στην επέτειο κι αυτές χάρη στον πασόκο φιλόλογο.Ποτέ δεν είχα καταλάβει μικρός τι παίζει με τη συγκεκριμένη επέτειο.Αργότερα μεγάλωσα πήγα στις πορείες,στις εκδηλώσεις,έμαθα όλες τις ιστορίες,για την κακιά και πάλι Κνε(Όλοι αυτοί οι πασοκοσυνασπισμένοι που σήμερα περηφανεύοντα ότι αυτοί τα κάνανε όλα τότε ήταν στην κνε παρεπιπτόντως),για την πασπουδαστική 8,για το ΕΚΚΕ,έχω δει τα ντοκιμαντέρ του Κούλογλου όπου πάντα υπάρχουν μπηχτές για την κνε και γενικώς τα είδα όλα και από μέσα και απ’έξω.

Σήμερα έχει και γενέθλια το κόμμα.92 γίνεται θαρρώ.Να δω πότε θα αξιωθούμε να κάνουμε την έφοδο.Άλλα όπως λένε τα πρώτα 100 χρόνια είναι δύσκολα.Ο “ιταλός” σύντροφος λέει ότι στο παραεπόμενο συνέδριο θα πρέπει να χουμε μια διάσπαση και πάλι ιστορικά και μόνο.

Είδα και το reds με τον Γουόρεν Μπίτι.Αφού όπως λέει ο ίδιος σε συνέντευξη ήθελε όσο τίποτα να κάνει ταινία για τον Τζον Ριντ και γενικότερα για αμερικάνικο έργο τα λέει καλά πως γίνεται να ήταν τόσα χρόνια στο δημοκρατικό κόμμα.

Όπως όμως λέει ο Τζον Ριντ στην ταινία όταν μια αμερικανίδα συντρόφισα του κάνει κριτική για την γραφειοκρατία που επικρατεί στην αρχή της σοβιετίας “Μπορεί να μην γίνεται όπως το ονειρευόμασταν,όμως γίνεται….”

Και αφού έγινε με τις αντιθέσεις και τις δυσκολίες και τον πόλεμο από παντού εκείνης της εποχής σίγουρα γίνεται πιο εύκολα τώρα με τις εξίσου μεγάλες αντιθέσεις και το πλεονέκτημα του ότι ξέρουμε γιατί κατέρρευσε…….Πάμε να περικυκλώσουμε τα ανάκτορα!!!

Στα χρόνια της πνευματικής σηψαιμίας

Συνεχίζω να μην καταλαβαίνω τι παίζει.Ή μάλλον γιατί παίζει ό,τι παίζει.

Ο Θεοδωράκης παρουσιάζει τους πρωταγωνιστές και κάνει κι αυτός προβολή σε όλους εκτός από τον Παφίλη.Να ξαναπώ ότι πάντα πίστευα πως ο Παφίλης είναι συμπαθής;Το ξανάπα.Να ξαναπώ ότι πάντα πίστευα ότι ο Θεοδωράκης είναι σχεδόν προβοκάτορας;Το ξαναλέω.

Η μεγάλη διανοούμενη της εποχής μας Σώτη Τριανταφύλλου γράφει ανιστόρητα άρθρα εναντίον του ΚΚΕ λες και αυτό είναι ο μεγάλος εχθρός της.Τι λες,που είναι.

Και βλέπεις τον  εναλλακτικοτρέντυ κόσμο γύρω σου να σου λέει πως είναι με την αριστερά αλλά όχι με τον κομμουνισμό γιατί ήταν απολυταρχικός και απέτυχε.Τι είναι η αριστερά έτσι γενικώς,μπορεί να μας απαντήσει κάποιος;Φέξε μου και γλίστρησα.

Είναι η μοίρα που δεν σε αφήνει ήσυχο.Στα χρόνια της πνευματικής και ιδεολογικής σηψαιμίας πρέπει να είσαι ο παρείσακτος..Πάλι καλά….

 

Η μοναξιά του ανένταχτου

Η μεγαλύτερη μερίδα κομμουνιστών λένε ότι ανήκει στα τάγματα των ανένταχτων.Οι ανένταχτοι είναι εκείνοι οι οποίοι συμμετέχουν σε όλες τις πορείες και εκδηλώσεις αλλά δεν παίρνουν μέρος στις οργανώσεις βάσεις,προφανώς γιατί δεν είναι μέλη και ίσως αποτελούν σημαντικό μέρος των μετώπων που έχουν δημιουργήσει τα διάφορα κόμματα(γενικολογώ γιατί δεν ξέρω).

Ένας τέτοιος είμαι και γω.

Ο ανένταχτος όμως καθώς η καθημερινότητα του δεν είναι το κόμμα αλλά συναναστρέφεται με διαφορετικό κύκλο ανθρώπων περισσότερο ,βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να απολογείται για το κόμμα και να τα ακούει για τον Στάλιν και τα διάφορα πτώματα λες και τα κανε ο ίδιος.Από την άλλη οι του κόμματος που τον προσεγγίζουν του δίνουν κάθε φορά ένα τρέιλερ και του λένε ότι για να δει ολόκληρη την ταινία πρέπει να φέρει βιογραφικό.

Από τη μία η πολιτική μοναξιά της καθημερηνότητας και το αίσθημα του παρείσακτου,από την άλλη οι ατάκες τύπου οργανώσου και μετά κάνε κριτική(το οξύμωρο είναι ότι την άκουσα από ναρίτη μετά τη συζήτηση που χαμε για τα πρόσφατα γεγονότα της Πάτρας).

Σου λέει ο άλλος λοιπόν,γιατί δεν οργανώνεσαι να βρεις την υγειά σου να συναναστρέφεσαι και περισσότερο με συντρόφους;

Δεν ξέρω.Δεν μπορώ ακόμα να νικήσω τον φόβο, ότι ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα..

Αναιρέσεις 2010:Αρανίτες,ναρίτες και ο Μήτσος να σώζει την κατάσταση

Οι “παπαράτσι” μου στο φεστιβάλ των αναρέσεων,καθώς εγώ από τα ξένα δεν μπόρεσα να παραβρεθώ(που λένε και στο facebook),μου διηγήθηκαν ένα πολύ όμορφο περιστατικό-μύθο,κανείς δεν ξέρει,το οποίο δεν έχει πάρει την δημοσότητα που του αναλογεί.

Η ιστορία μας ξεκινάει το Σάββατο το βράδυ στις 4 το πρωί,όπου μια παρέα αρανιτών μέσα σε μια κατάσταση μέθης και πολύ ευχάριστης διάθεσης αρχίζει να τραγουδά κάποια αντάρτικα τραγούδια,τα κλασσικά με σοβιετικό σκοπό σε ελληνικό στίχο.Περνώντας από εκεί ένας ναρίτης και ακούγοντας τους αντιδρά.Εδώ υπάρχουν 2 ενδεχόμενα για το τι τους φώναξε:

α.Μην πιάνετε στο στόμα σας την τρίτη διεθνή ρε παλιοοπορτουνιστές!

β.Μην πιάνετε στο στόμα σας τον Στάλιν ρε παλιοοπορτουνιστές!

Διαλέγετε όποιο θέλετε.Το δεύτερο πάνως εμένα μ’αρέσει πιο πολύ.Και μετα πολλά μαζεύτηκαν κι άλλοι στο σημείο,όπου δεν διευκρινίζεται αν έπεσαν ψιλές ή οχι.Το θεμα είναι ότι εμφανίστηκε σαν πυροσβέστης ή και από μηχανής θεός ο γνωστός από τις αναφορές του “απολιθώματος” στο “σφυροδρέπανο” Μήτσος από το φυσικό και με αυτά και με τα άλλα ηρέμησε την κατάσταση..

Πώς στήθηκε η προβοκάτσια στο Σύνταγμα

Άρθρο του “ρίζου” με φωτογραφίες που φαίνοντα όλα για την προβοκάτσια από τους φασίστες

*

“Οργανωμένο σχέδιο προβοκάτσιας, με ξεκάθαρο στόχο να συκοφαντηθούν η μεγαλειώδης συγκέντρωση του ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ καθώς και οι εργατικοί – λαϊκοί αγώνες, εκτυλίχθηκε χτες το μεσημέρι μπροστά στην πλατεία Συντάγματος.

Σχέδιο οργανωμένο, με τη συμμετοχή διαφόρων προβοκατόρικων στοιχείων, με τη συμμετοχή ομάδας φασιστοειδών, χρυσαυγιτών και άλλων που ανήκουν σε όμορους χώρους, που στόχο είχαν να παρασύρουν διαδηλωτές σε έκτροπα για να συκοφαντηθούν το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ. Σχέδιο, που δεν άργησε να ξεμπροστιαστεί με τη συκοφαντία που εξαπέλυσε ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. κατά του ΚΚΕ, λίγη ώρα αργότερα, στη διάρκεια έκτακτης συνεδρίασης της Βουλής, όταν και ισχυρίστηκε πως το ΚΚΕ κάλεσε τους διαδηλωτές να εισβάλουν στη Βουλή και να την κάψουν. Το σκηνικό που είχαν στήσει ήταν μελετημένο. Ομως, δεν τους βγήκε. Και δεν τους βγήκε ακριβώς γιατί η περιφρούρηση της μεγαλειώδους διαδήλωσης του ΠΑΜΕ απέκρουσε με αποτελεσματικότητα όλα αυτά τα στοιχεία.

Ο «Ριζοσπάστης» παραθέτει παρακάτω λεπτό προς λεπτό τι έγινε πολύ πριν φτάσει η κεφαλή της πορείας του ΠΑΜΕ στην πλατεία Συντάγματος, μέχρι και τη στιγμή που ολοκληρώθηκε η πορεία και οι διαδηλωτές είχαν απομακρυνθεί από το χώρο.

Από πολύ νωρίς…

Χρυσαυγίτες και άλλα φασιστοειδή (κρατώντας σημαία φασιστικής οργάνωσης) προσπαθούν να μπουν στη Βουλή, 15 λεπτά μετά την αποχώρηση και του τελευταίου διαδηλωτή του ΠΑΜΕ

Από νωρίς το πρωί, πολλή ώρα πριν φτάσει η πορεία του ΠΑΜΕ στην πλατεία Συντάγματος, μπροστά από το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη ήδη υπήρχαν διάφορες ομάδες «αγανακτισμένων» πολιτών, διασκορπισμένες. Ο αριθμός τους γύρω στις 12 το μεσημέρι έφτανε τους 500. Εκείνη τη στιγμή, η πορεία του ΠΑΜΕ ξεκινούσε από την Ομόνοια με διάταξη τέτοια, που το μήκος της έφτανε έως την οδό Σταδίου και Πεσμαζόγλου.

Μισή ώρα αργότερα, γύρω στις 12.30, και ενώ η πορεία του ΠΑΜΕ είχε ήδη ξεκινήσει να περνά μπροστά από το μνημείο, έβαλαν το προβοκατόρικο σχέδιό τους σε εφαρμογή: Οι ομάδες αυτές των «αγανακτισμένων» που αποδείχτηκε ότι ήταν χρυσαυγίτες και μεμονωμένα πρόσωπα – προφανώς κάποιου όμορου χώρου – άρχισαν να φωνάζουν «αθώα» συνθήματα, του τύπου «κλέφτες – κλέφτες».

Εκείνη τη στιγμή, ομάδα προβοκατόρων, που είχαν πάρει δυο – τρεις σημαίες του ΠΑΜΕ, επιχείρησαν (συνεχίζοντας και εντείνοντας τα συνθήματα), με χειρονομίες, να παρασύρουν διαδηλωτές σε έκτροπα, ώστε να συκοφαντηθούν το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ. Αμέσως, παρενέβησαν ομάδες περιφρούρησης του ΠΑΜΕ, αφού ήταν φως – φανάρι ότι η προσπάθεια της άθλιας προβοκάτσιας ήταν σε εξέλιξη. Οι ομάδες περιφρούρησης τοποθετήθηκαν μπροστά από τις σκοπιές του μνημείου, βάζοντας «φράγμα» σε αυτούς που ήθελαν να προχωρήσουν στα έκτροπα. Ηταν ανάμεσα στις σκοπιές των ευζώνων και στους προβοκάτορες. Στο μεταξύ, η μεγαλειώδης διαδήλωση του ΠΑΜΕ συνέχιζε την πορεία της, συντεταγμένη, περιφρουρημένη με τα πανό της και με συνθήματα, όπως, «Τέρμα πια στις αυταπάτες ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες», απαντώντας στους προβοκάτορες.

Η δεύτερη φάση της προβοκάτσιας

Δευτερόλεπτα αργότερα, ξεκίνησε η δεύτερη πράξη της προβοκάτσιας.

Δέκα συγκεκριμένοι άνθρωποι, που ξεχώριζαν σαν τη «μύγα μες στο γάλα», άρχισαν να τραγουδάνε τον εθνικό ύμνο! Κάποιοι φορούσαν ελληνικές σημαίες. Κάποιος άλλος κρατούσε μια μαύρη σημαία. Μια άλλη ομάδα προβοκατόρων, που επίσης ξεχώριζε, λίγο πιο πίσω, άρχισε να φωνάζει συνθήματα του τύπου «Να καεί – να καεί το μπ….. η Βουλή».

Η ομάδα περιφρούρησης καλεί τους εργαζόμενους και τους νέους που βρίσκονται εκεί να δώσουν απάντηση στην καραμπινάτη πια προβοκάτσια με συνθήματα: «Εμπρός λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι, τώρα με το ΠΑΜΕ, αντίσταση και πάλη», κάτι που γίνεται πράξη.

Η περιφρούρηση της διαδήλωσης, που βρισκόταν στο χώρο, απομόνωσε τα στοιχεία και πήρε πίσω τις σημαίες που κρατούσαν. Ταυτόχρονα, από τις ντουντούκες, στελέχη του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ καλούσαν τον κόσμο να φύγει και να ακολουθήσει την πορεία, τη διαδήλωση, η οποία συνεχιζόταν απρόσκοπτα με κατεύθυνση τη λεωφόρο Συγγρού. Στελέχη του ΚΚΕ βγάζουν από το κύριο σώμα της διαδήλωσης στοιχεία που προσπαθούν να παρεισφρήσουν. Οι προβοκάτορες απομονώνονται. Τα σχέδιά τους δεν περνούν ούτε τώρα.

Η τρίτη πράξη των προβοκατόρων

Λίγα λεπτά αργότερα, ξεκίνησε η τρίτη και τελευταία πράξη των προβοκατόρικων ενεργειών. Οι ίδιοι άνθρωποι επιχείρησαν να στρέψουν τον κόσμο ενάντια στην περιφρούρηση, φωνάζοντας προς την ομάδα της περιφρούρησης πως «προστατεύετε τη Βουλή», «τους φυλάτε» και άλλα τέτοια. Και αυτή η απόπειρα απέτυχε παταγωδώς. Κανείς δε στράφηκε ενάντια στην περιφρούρηση.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας του ΠΑΜΕ, που περνούσε επί μία ώρα μπροστά από τον Αγνωστο Στρατιώτη, δεν έγινε το παραμικρό επεισόδιο. Η οργανωμένη προσπάθεια προβοκάτσιας κατά του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ έπεσε στο κενό χάρη στην έγκαιρη επέμβαση της περιφρούρησης και στελεχών του Κόμματος. Απέδειξε πως το οργανωμένο, περιφρουρημένο λαϊκό κίνημα μπορεί να εκφράσει και να μετατρέψει σε πολιτική ταξική δύναμη τη λαϊκή αγανάκτηση. Οτι μπορεί να αποκρούσει τα σχέδια προβοκάτσιας. Σχέδια που στόχο έχουν τον εκφοβισμό του λαού, από όπου κι αν προέρχονται.

Δέκα λεπτά απ’ την ώρα που πέρασε και το τελευταίο μπλοκ της πορείας του ΠΑΜΕ, το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας, απ’ το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη άρχισαν τα πρώτα επεισόδια… Οι προβοκάτορες ανέβηκαν τα σκαλιά της Βουλής και άρχισαν το γνωστό κυνηγητό με τις δυνάμεις των ΜΑΤ που βρίσκονταν εκεί. Προσπάθησαν να μπουν στη Βουλή και τότε έγινε η πρώτη ρίψη χημικών και κρότου – λάμψης.

Αυτό τα λέει όλα! Η προβοκάτσιά τους απέναντι στο ΠΑΜΕ και στο ΚΚΕ δεν πέρασε. Και καμία αντίστοιχη στο μέλλον δεν πρόκειται να περάσει!”

Πηγή:www.rizospastis.gr

Προσοχή και στις σημερινές πορείες και όλοι στον δρόμο να σπάσουμε την τρομοκρατία των αστικών μμε!!

God bless America…Μια στιγμή να στεγνώσει το αίμα

Επειδή είδα όλον τον κόσμο ευτυχισμένο να δέχεται τη βράβευση του Ομπάμα με το Νόμπελ ειρήνης,του Ομπάμα που τις προάλλες έστειλε και άλλο στρατό κατοχής στο Αφγανιστάν είπα να αφιερώσω το παρακάτω τραγούδι στη χαρά τους και στον εξευτελισμό της λέξης ειρήνη μέσα από αυτά τα βραβεία..