Όπου τολμούν οι αετοί

Τον τελευταίο καιρό,μην πω χρόνια άρχισε να πέφτει η όρεξη μου για το ελληνικό ποδόσφαιρο για πολλούς προφανείς λόγους και είχα ξεχάσει γιατί με είχε κερδίσει η ΑΕΚ και ό,τι αυτή πρέσβευε.Χαθήκαμε ανάμεσα σε προπονητές,διοικήσεις,χρέη,άρθρα,πούρα,βατράχια,πρωταθλήματα στα χαρτιά,σταμάτησα το γήπεδο,απομακρύνθηκα και από τις αεκτζήδικες παρέες.Είχα ξεχάσει το μεγαλείο αυτής της ομάδας,τη μεγαλύτερη στιγμή της ιστορίας της,τη στιγμή για την οποία είμαι περήφανος που είμαι ΑΕΚ.

Πριν 12 χρόνια αυτή η ομάδα είχε αψηφίσει τους νατοικούς βομβαρδισμούς και είχε πάει να παίξει φιλικό με την Παρτιζάν στην Γιουγκοσλαβία.Πήγε να δώσει στήριξη στον λαό της Γιουγκοσλαβίας που οι νταβατζήδες φονιάδες των λαών βομβάρδιζαν.Ήμουν 14 χρονών τότε και θυμάμαι το έβλεπα με θαυμασμό από την μικρή τηλεόραση του σπιτιού στο χωριο μου.Παραθέτω αρχικά ένα κείμενο-ανακοίνωση των πειρατών του ονείρου.

“Αδέρφια ΑΕΚτζήδες, σήμερα συμπληρώνονται 12 χρόνια από εκείνη την αξέχαστη εποποιία της 7ης Απρίλη του 1999. Τότε που η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως – ο ορισμός του Ξεριζωμού, της Προσφυγιάς και των Ιστορικών Παρακαταθηκών – έδωσε και κέρδισε το σπουδαιότερο και ηρωικότερο στοίχημα της νεότερης ιστορίας της : Το γενναίο ταξίδι μέσα στη φωτιά του πολέμου, στο μακελεμένο από τις αμερικανονατοϊκές βόμβες Βελιγράδι !

Οι σημερινές «Πειρατικές Αιχμές» είναι εξ ‘ ολοκλήρου αφιερωμένες σε αυτή την τόσο ξεχωριστή επέτειο. Έτσι λοιπόν, με τη δική μας ματιά, πάμε να θυμηθούμε ξανά…

Πέντε πούλμαν αποτελούσαν εκείνη την παράτολμη αποστολή : Πρώτοι και καλύτεροι οι ποδοσφαιριστές μας. Μπροστάρης ο αξεπέραστος Δημήτρης Μελισσανίδης που γράφοντας εκεί που δεν πιάνει μελάνι τις πιέσεις του ΝΑΤΟ, των Πρεσβειών και της…ΕΝΙΚ (θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου) , έλαβε την μεγάλη απόφαση !
Με επικεφαλής, λοιπόν, την Α.Ε.Κ., ξεκίνησαν εκατοντάδες εκπρόσωποι συλλόγων, σωματείων, αθλητικών και κοινωνικών φορέων, πολιτευτές, δημοσιογράφοι και το…πουλμανάκι (το αξέχαστο Νo 4) με τους αντιπροσώπους των clubs της ΑΕΚΑΡΑΣ στην γαλαρία ! Ανάμεσά τους και οι “Πειρατές του Ονείρου”, μαζί και ο γράφων.
Ξεφυλλίζοντας το αρχείο των Πειρατών του Ονείρου, διαβάζω, στις 31 Μαρτίου 1999, κάποιες ημέρες δηλαδή πριν την ιστορική απόφαση της Α.Ε.Κ, εκείνη την (πραγματικά διαχρονική) ανακοίνωση-προάγγελο του club μας. Ανάμεσα στα άλλα ξεχωρίζω και τα παρακάτω:

«Οι πολεμοκάπηλοι νταβατζήδες των ΗΠΑ και της Ευρώπης αποφάσισαν να χαράξουν με το αίμα των λαών νέα σύνορα στα Βαλκάνια, εκτοπίζοντας από τον χάρτη όσους αντιστέκονται. Ήδη κάνουν την πρώτη πρόβα θανάτου στον αδελφικό λαό της Σερβίας. Τα κανάλια και οι εφημερίδες έκαναν θέαμα τον πόλεμο και οι καλοβολεμένοι υπήκοοι κάνουν χάζι από τον καναπέ τον Όλεθρο (…..) Εμείς οι Ενωσίτες, η γενιά του δικέφαλου αετού, τα παιδιά των ξεριζωμένων προσφύγων, δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς ή σιωπηλοί μπροστά στο ανθρώπινο μακελειό που διαδραματίζεται στη γειτονική μας χώρα. Η περήφανη κιτρινόμαυρη ιδεολογία της προσφυγιάς είναι αλληλέγγυα προς κάθε δοκιμαζόμενο και καταδιωγμένο λαό από όπου και αν κατάγεται ! Πέρα από σύνορα, όρια και τεχνητούς διαχωρισμούς, όπου υπάρχει προσφυγιά, πόνος και θλίψη εμείς θα είμαστε δίπλα ! Πόσο μάλλον όταν ο πόλεμος είναι μια σπιθαμή παραπέρα. Η “δική μας Α.Ε.Κ” δεν είναι άχρωμη και άγευστη εταιρία ή επιχείρηση. Είναι το αειθαλές σύμβολο της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης σε κάθε πληγωμένο άνθρωπο ή λαό (…..). Μέσα στα πλαίσια αυτά, η “Συσπείρωση Οπαδών Α.Ε.Κ-Πειρατές του Ονείρου” προτείνει στην ΠΑΕ ΑΕΚ τα κάτωθι : α) Διοργάνωση μεγάλου φιλικού αγώνα με Σέρβικη ομάδα. β) Αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη γείτονα χώρα. γ) Τήρηση ενός λεπτού σιγής στο γήπεδο για τους ηρωικούς πεσόντες του πολέμου…».

Αυτά λέγαμε τότε οι “Πειρατές του Ονείρου” και κλείναμε εκείνη την αξέχαστη “ανακοίνωση – κάλεσμα” με την φράση : «Αξίζει φίλε να παλεύεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει….» ! Ελάχιστα 24ωρα μετά, η ΑΕΚΑΡΑ, του τότε, φρόντιζε εμπράκτως να μετατρέψει τις επιθυμίες του κόσμου της σε άμεση ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ !
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι προηγήθηκε του ταξιδιού…..
ΘΥΜΑΜΑΙ την συνέντευξη τύπου της επίσημης ΑΕΚ στην Αθήνα, μπροστά στους αμήχανους εκπροσώπους των εγχώριων και διεθνών μέσων ενημέρωσης που αδυνατούσαν να το πιστέψουν… Θυμάμαι και το πανηγυρικό κλίμα στο δικό μας club. Όλες οι αίθουσες του συνδέσμου μας ήταν ασφυχτικά γεμάτες από κόσμο, ενώ τα συνθήματα και τα…«ΑΕΚ,ΑΕΚ,ΑΕΚ» δονούσαν την ήδη φορτισμένη ατμόσφαιρα. Ξέραμε που θα πηγαίναμε αλλά αληθινά δεν μας ένοιαζε τίποτε. Η συμμετοχή μας στην αποστολή ήταν το μόνο που μας απασχολούσε….
ΘΥΜΑΜΑΙ στο αεροδρόμιο όλους όσους ήλθαν να αποχαιρετήσουν την Ένωση. Την συγκίνηση, τις ευχές, τα λόγια και τα….καθόλου λόγια. Θυμάμαι τον Μάκη τον Τριανταφυλλόπουλο να δηλώνει πόσο περήφανος ένοιωθε για εκείνη την Α.Ε.Κ. Θυμάμαι τους γνωστούς, τους φίλους, τους περίεργους. Τα αδέρφια από την ορίτζιναλ, την θύρα21, τα Πατήσια, το Καλαμάκι, την Κατερίνη, όλοι μονιασμένοι όσο ποτέ (ας το θυμόμαστε που και που όλοι μας αυτό)… Αλησμόνητο και “το σκηνικό” μέσα στο αεροσκάφος που πήγε…..να φουντάρει από τα συνθήματα και “τον τρελό πανικό” κατά την διάρκεια της πτήσης.
Αυτό ήταν το κλίμα. Με το χαμόγελο στα χείλη πήγαινε η Α.Ε.Κ. εκεί που ελάχιστοι θα τολμούσαν. Στο όνομα της Ειρήνης, της Αλληλεγγύης, της Συναδέλφωσης των Βαλκανικών Λαών, κόντρα στον παραλογισμό του άδικου πολέμου.

Το πρώτο βράδυ, κατά την διαμονή μας στη Βουδαπέστη, το γλεντήσαμε δεόντως λες και πηγαίναμε σε…εκδρομή ρουτίνας ! Εκείνοι οι δόλιοι οι Ούγγροι είχαν κολλήσει στο… «you are crazy» όταν τους πληροφορούσαμε που θα βρισκόμασταν την επόμενη μέρα. Μάλλον μας είχαν περάσει για…εξωγήινους !
ΘΥΜΑΜΑΙ πολύ αργά το βράδυ, τον Μητσάρα τον Μελισσανίδη να παρακολουθεί “live” σε μία τεράστια οθόνη, του ξενοδοχείου όπου διαμέναμε, τους ανελέητους βομβαρδισμούς στο Βελιγράδι. Εμφανώς ανήσυχος, καθώς αντιλαμβάνονταν βέβαια το μέγεθος της ευθύνης, αλλά και με εκείνο το γνωστό χαμόγελο να δηλώνει ευθύς αμέσως: « θα φτάσουμε ότι και να γίνει, την ΑΕΚΑΡΑ δεν την σταματάει τίποτε » !
Δύσκολα θα φύγει από το μυαλό μου εκείνο το ατέλειωτο μοναχικό ταξίδι που ξεκίνησε το επόμενο πρωί, όπου από την Βουδαπέστη διασχίσαμε οδικώς την Ουγγαρία φτάνοντας στα σύνορα με την εμπόλεμη Σερβία. Τα «αστεία» είχαν πλέον τελειώσει, έρχονταν τα δύσκολα. Οι Ούγγροι τελωνοφύλακες με…ναζιστικό κυριολεκτικά ύφος, και προφανώς με άνωθεν εντολή, μας “καψονάρησαν” χοντρά στα σύνορα. Στόχος η καθυστέρηση της αποστολής στο ραντεβού με την Παρτιζάν. Υπέροχα όμως και “τα μπινελίκια” του αγέραστου Μανόλη Γλέζου στους Ούγγρους. Επί τη ευκαιρία πληροφορηθήκαμε και για τις ιστορικές σχέσεις τους με…τον Χίτλερ!
Περάσαμε όμως, έστω και αργά, σε….σύμμαχο έδαφος !
ΘΥΜΑΜΑΙ τα πέντε κιτρινόμαυρα πούλμαν να καταπίνουν, ολομόναχα, τα χιλιόμετρα προς το Βελιγράδι και το μάτι να χάνεται μέσα στην απέραντη ερημιά και τη μελαγχολία της Σερβικής γης. Σε πάρα πολλές περιοχές ήταν έκδηλα τα σημάδια της πολεμικής μανίας των ληστρικών γερακιών της «πολιτισμένης» Δύσης: Εγκαταλειμμένες αγροικίες, κατεστραμμένα χωριά, κρατήρες…από βόμβες και πέντε πούλμαν να πηγαίνουν, να πηγαίνουν…
Οι συζητήσεις έδιναν κι έπαιρναν αναμεταξύ μας και αν αποφάσιζα να γράψω τι λέγαμε, αντικρίζοντας αυτές τις εικόνες, αντί για λέξεις θα έβαζα ατέλειωτα “μπίπ” για αυτούς που αυτοπλασσάρονται δήθεν σαν δημοκράτες και σωτήρες του κόσμου ! Τέλος πάντων….
Όσο όμως πλησιάζαμε προς τον τελικό προορισμό μας τόσο και η διάθεσή μας άλλαζε. Χαμός στο πούλμαν μας. «ΑΕΚΑΡΑ ΟΛΕ – τίποτα, τίποτα, δεν μας σταματά» και τα λοιπά ….
ΘΥΜΑΜΑΙ την είσοδό μας στο Βελιγράδι. Σταματήσαμε μπροστά σε εκείνη την ιδιόμορφη αψίδα θριάμβου και ο απλός κόσμος περικύκλωσε τα λεωφορεία προσφέροντάς μας “ψωμί και αλάτι” σύμφωνα με το έθιμο της σερβικής φιλοξενίας. Εκείνο το « είστε οι ΜΟΝΟΙ που μας σκέφτεστε » ήταν ίσως η καλύτερη ανταμοιβή. Και εμείς, να ανεμίζουμε τις σημαίες της Α.Ε.Κ. μαζί με τις Σέρβικες, εξηγώντας τους ποια είναι η Α.Ε.Κ. από που έρχεται και τι εκφράζει. Άλλες εποχές τότε….
Μία σύντομη “περατζάδα” στην πόλη του Βελιγραδίου δεν άφηνε καμία αμφιβολία για το δίκαιο της αποστολής μας. Πολτοποιημένα κτίρια από τις οβίδες των ΑμερικανοΕυρωπαίων απελευθερωτών….Το ορφανοτροφείο στο κέντρο της πόλης κάρβουνο κι αυτό από τις “έξυπνες” βόμβες τους. Και “εις απάντησιν” οι κατεστραμμένες πρεσβείες των ΗΠΑ, της Αγγλίας, κτλ, κτλ. Η ελληνική όμως άθικτη, πεντακάθαρη. Τρελαθήκαμε….
Τελευταίο συγκρατώ το, γραμμένο σε ένα τοίχο, συνθηματάκι : «sorry Mr. Clinton, δεν ξέραμε ότι ήταν αόρατο» (αναφέρονταν στο υπερσύγχρονο και δήθεν αλώβητο αμερικάνικο “Στέλθ” που όμως είχαν καταρρίψει οι Σέρβοι) !
Επόμενος σύντομος σταθμός μας στο Μέγαρο, με την εξαιρετική υποδοχή από τον Πρόεδρο της Σερβικής Δημοκρατίας !

ΘΥΜΑΜΑΙ τι έγινε μόλις μπαίναμε στο ιστορικό στάδιο της “Παρτιζάν Βελιγραδίου”. Είναι κάποια πράγματα που ειλικρινά δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε ένα άψυχο χαρτί. Καπνογόνα, τραγούδια, συνθήματα, ύμνοι της Α.Ε.Κ. και της ΠΑΡΤΙΖΑΝ. Τα μάατριξ του σταδίου έγραφαν : «Ήλθαν οι Έλληνες, δηλαδή οι ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ» ! Είχε έλθει όμως και το 6ο πουλμανάκι, μέσω Βουλγαρίας, με 50 ακόμη κιτρινόμαυρα αδέρφια μας. Χαμός !!!
Οι “αλήτες οργανωμένοι” προτίμησαν βέβαια τις κερκίδες παρά τα επίσημα θεωρεία. Θυμάμαι που αναρτήσαμε στο πιο ψηλό σημείο του σταδίου το πανό με το κατάλληλο για την περίσταση σύνθημα: «USA – NATO KILLERS» ενώ οι Σέρβοι μας επευφημούσαν με το σήμα της Νίκης !
Θυμάμαι τις λάμψεις των βεγγαλικών, τον καπνό που δεν μας άφηνε να δούμε στο ένα μέτρο. Θυμάμαι που οι Σέρβοι φώναζαν ακατάπαυστα στα….Ελληνικά (!) αντιαμερικάνικα συνθήματα. Θυμάμαι το «ΑΕΚ-ΑΕΚ-ΑΕΚ» να το βροντοφωνάζει συνεχώς, και για πάνω από ένα τέταρτο, όλο το γήπεδο. Την εναλλαγή του «ΑΕΚ-ΠΑΡΤΙΖΑΝ» και αντίστοιχα του «ΠΑΡΤΙΖΑΝ-ΑΕΚ» μέχρι τελικής πτώσης ! Θυμάμαι τους παίκτες και των δύο ομάδων να απλώνουν στην σέντρα ένα τεράστιο πανό που έγραφε «NATO STOP THE BOBBING» και τις ελληνικές και σερβικές σημαίες να κυματίζουν αντάμα….
ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ…..το αποτέλεσμα του αγώνα ! Μικρή σημασία έχει άλλωστε. Το ματς εξάλλου διακόπηκε κάποια στιγμή, καθώς Έλληνες και Σέρβοι μπήκαμε στο γήπεδο αγκαλιά πανηγυρίζοντας αυτή την ΚΟΙΝΗ ΝΙΚΗ της Φιλίας και της Ειρήνης απέναντι στην φρικαλεότητα του πολέμου.
Κάπου, κάποια στιγμή, ανταλλάξαμε τσιγάρο με την Σίλια και τον Γκόραν και εκεί πάνω στην κουβέντα συγκράτησα τα λόγια τους : «Αδέρφια Έλληνες να το ξέρετε δεν θα τους αφήσουμε να μας υποτάξουν. Και ο τελευταίος από εμάς θα γίνει Παρτιζάνος αλλά δεν θα τους αφήσουμε. Κοιμόμαστε και ξυπνάμε με τις σειρήνες αλλά καλύτερα έτσι παρά σκλάβοι. Ευχαριστούμε την Α.Ε.Κ, κάποτε θα έρθουμε στην δεύτερη πατρίδα μας την Ελλάδα…».
Θυμάμαι που ο πειρατής “Κουβανός” είχε δακρύσει. Πολλές φορές στις μετέπειτα συζητήσεις μας είχαμε αναρωτηθεί εάν εκείνα τα παιδιά είχαν επιζήσει ή ……
Kάτι τέλος που έχει επίσης αποτυπωθεί στη μνήμη μου με συγκίνηση, είναι το γεγονός ότι αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα, και κατά τη διάρκεια μιας “μίνι δεξίωσης” που παρέθεσε η Παρτιζάν προς τιμήν της Α.Ε.Κ., οι Σέρβοι με τρομερό άγχος μας παρότρυναν να αναχωρήσουμε αμέσως για να μην κινδυνεύσουμε από την επανέναρξη των βομβαρδισμών….
ΘΥΜΑΜΑΙ, ξεμακραίνοντας στον άπειρο δρόμο της επιστροφής, τη νύχτα να αγκαλιάζει πυκνά το Βελιγράδι που ξοπίσω μας καίγονταν ξανά….
*Για την υπογραφή:

“CAPTAIN MORGAN”

Εκ των ” ΠΕΙΡΑΤΩΝ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ “

 

Υ.Γ : Η Ιστορία, το Συναίσθημα και οι Αναμνήσεις κρατούν ζωντανούς τους Λαούς και όχι ο επιχειρηματισμός και ο άψυχος τεχνοκρατισμός. Ευχαριστώ την Α.Ε.Κ που μου πρόσφερε αυτή την μοναδική εμπειρία. Έως ότου κλείσω τα μάτια μου ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ !”

Κείμενο του ριζοσπάστη εκείνης της περιόδου

“”Αδέρφια σας ευχαριστούμε πολύ. Η παρουσία σας εδώ είναι πολύ σημαντική για μας. Δε θα μπορέσουμε ποτέ να σας το ξεπληρώσουμε και ελπίζουμε να μην χρειαστεί ποτέ να σας το ανταποδώσουμε. Στείλτε σ’ όλο τον κόσμο το μήνυμα πως οι Σέρβοι αντέχουν και αντιστέκονται. Αγαπάμε και θέλουμε την Ειρήνη. Αλλά δε διαπραγματευόμαστε την κυριαρχία και την αξιοπρέπειά μας“. Ο αστυνομικός στα γιουγκοσλαβικά σύνορα εκφράζει με τα λόγια και το βλέμμα του την πλειοψηφία των συμπατριωτών του. Την ώρα που οι μπάρες σηκώνονται και τα πούλμαν ξεκινούν για το ουγγρικό έδαφος, κάποιοι από τους ακρίτες φύλακες μάς χαιρετούν στρατιωτικά. Σε στάση προσοχής με την παλάμη τεντωμένη, να δείχνει το έμβλημα της Γιουγκοσλαβίας. Δε φοράμε χακί, δεν έχουμε αξιώματα, δεν είμαστε στρατιωτικοί. Είμαστε όμως συνοδοιπόροι και συμπαραστάτες στον δύσκολο αλλά περήφανο αγώνα τους. Μας νιώθουν στο πλευρό τους και στα πρόσωπά μας τιμούν όσους εξακολουθούν να μη σκύβουν το κεφάλι.

Η ώρα έχει φτάσει περίπου 11 (τοπική, 12 Ελλάδας) το βράδυ. Σε λίγο περνάμε στο ουγγρικό έδαφος και γεωγραφικά το ταξίδι μας στη Γιουγκοσλαβία τελειώνει. Μόνο όμως από αυτή την πλευρά. Γιατί η μοναδική εμπειρία της συμμετοχής στο “ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ”, μάς “σημάδεψε” για μια ζωή. Ο φιλικός αγώνας Παρτιζάν – ΑΕΚ ήταν μόνο η αφορμή. Δεν ήταν η “Ιθάκη” μας. Οι ώρες της Μεγάλης Τετάρτης αποδείχτηκαν… μικρές. Για να βιώσουμε τις πιο ακραίες συνέπειες της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των Αμερικανών και της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) σε μια χώρα αδούλωτη. Και ταυτόχρονα να ζήσουμε την περηφάνια των Σέρβων, να νιώσουμε τι σημαίνει αλληλεγγύη και αδελφοσύνη των λαών.

Οι γέφυρες δεν γκρεμίστηκαν

Ενα από τ’ αξιομνημόνευτα της συγκεκριμένης αποστολής. ήταν το κοινό αίσθημα ετερόκλητων ανθρώπων. Ιδεολογικές, φιλοσοφικές ή άλλες διαφορές (έστω και προσωρινά) γεφυρώθηκαν. Ανθρωποι που ξεκίνησαν από αντίθετες πολλές φορές αφετηρίες, κατέληξαν στον ίδιο προορισμό. Το δίκιο αποδείχτηκε ισχυρότερο από διαχωριστικές γραμμές. Και ανεξάρτητα απ’ ό,τι πρεσβεύει κάθε ένας από τους επιβάτες στο “ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ”, η καταδίκη του πολέμου και η απαίτηση για άμεση επιστροφή στη νομιμότητα, έγινε με μια ενιαία και στεντόρεια φωνή.

Η ιδέα της συνάντησης άρχισε σε μια φιλική συζήτηση κάποιων διοικητικών στελεχών της ΑΕΚ. Αφού εξετάστηκαν διάφορα ενδεχόμενα (π. χ. μεικτή ελληνική ομάδα, πρόσκληση γιουγκοσλαβικής για παιχνίδι σε ουδέτερο έδαφος κλπ.) η πρόταση άρχισε να παίρνει την τελική της μορφή. Αρχισαν επαφές, οι “κιτρινόμαυροι” ποδοσφαιριστές (προς τιμήν τους) προσφέρθηκαν, η γιουγκοσλαβική πλευρά απάντησε θετικά και η απόφαση για τη διεξαγωγή φιλικούΠαρτιζάν – ΑΕΚ στο Βελιγράδι, τη Μεγάλη Τετάρτη 7/4/’99 πάρθηκε. Πάρα πολλοί εκδήλωσαν ενδιαφέρον συμμετοχής.

Μοναδική απούσα η ελληνική κυβέρνηση που παρέμεινε πιστή στην υποτελή πολιτική της. Μπορεί (επίσημα) να μην αντιτάχθηκε αλλά δε βοήθησε κιόλας. Γνωρίζοντας την τακτική της, η ΠΑΕ ΑΕΚ δε ζήτησε έγκριση αλλά την έφερε προ τετελεσμένων, απλά ενημερώνοντάς την πως θα γίνει φιλικό. Κατατέθηκε όμως επίσημο αίτημα για χορήγηση στρατιωτικού αεροπλάνου C – 130, που θα μετέφερε την αποστολή στο Βελιγράδι ώστε ν’ αποφευχθεί η ταλαιπωρία. Επίσημα, ακόμα η κυβέρνηση του κυρίου Σημίτη δεν έχει απαντήσει… Παρασκηνιακά, σύμφωνα με πληροφορίες, έστειλε μήνυμα να μην την εμπλέκουν και τη φέρνουν σε δύσκολη θέση…

Παρ’ όλα αυτά “το ποτάμι δε γυρίζει πίσω”. Το σχέδιο καταστρώθηκε προβλέποντας κάθε ενδεχόμενο. Η πρώτη επιλογή, μέσω Νόβισαντ, κατέρρευσε μαζί με τη γέφυρα που γκρέμισαν οι ΝΑΤΟικοί. Υπήρχαν όμως και άλλες εναλλακτικές. Σχεδόν στην ίδια περιοχή, να περιμένουν πλωτά που θα περνούσαν την αποστολή από το Δούναβη και από ‘κει με άλλα πούλμαν θα έφτανε στο Βελιγράδι. Η από μια πλωτή γέφυρα που παραμένει κλειστή αφού δε χρησιμοποιείται πολύ και δεν μπορούν να την καταστρέψουν. Τελικά δε χρειάστηκε τίποτα απ’ αυτά γιατί η μια από τις μόνιμες γέφυρες έμεινε όρθια.

Το οδοιπορικό της ελπίδας…

Ξημερώματα Τετάρτης, η αποστολή αναχώρησε από τη Βουδαπέστη και μετά από περίπου δίωρο ταξίδι, έφτασε στα ουγγρογιουγκοσλαβικά σύνορα. Η τυπικότητα και η σχολαστικότητα των Ούγγρων, αποδείχτηκε πως δεν αφορούσε μόνο λόγους ασφαλείας. Είναι χαρακτηριστικό πως στην επιστροφή, απαίτησαν να βγουν από τις μπλούζες τ’ αυτοκόλλητα με τους στόχους. Οσο αυτό δε γινόταν, αρνούνταν να επιτρέψουν την είσοδο!!…

Οντας στην ουγγρική πλευρά και αναμένοντας την άδεια να εισέλθουμε στο γιουγκοσλαβικό έδαφος, το μάτι πέφτει σ’ έναν πυργίσκο. Στην κορυφή του, ένας πελαργός χτίζει τη φωλιά του. Την όμορφη εικόνα αμαυρώνει η σκέψη ότι κάποια χιλιόμετρα μακρύτερα ορισμένοι καταστρέφουν ανερυθρίαστα τις ανθρώπινες φωλιές. Περίπου στις 9.50 το πούλμαν της ομάδας και ένα ακόμα με συνοδούς και μερικούς (τυχερούς) δημοσιογράφους, μεταξύ των οποίων και ο υπογράφων, περνάει. Οι υπόλοιποι παρέμειναν πολύ ώρα πίσω και δεν έζησαν μοναδικές στιγμές.

Από την πλευρά της Γιουγκοσλαβίας, μάς περιμένει ο αντιπρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, Μ. Κάρατζιτς. Οι εκδηλώσεις και τ’ αυθόρμητα λόγια τα δικά του αλλά και των αστυνομικών φορτίζουν πολύ την ατμόσφαιρα. Μας ενημερώνουν πως το προηγούμενο ήταν το χειρότερο βράδυ από την έναρξη των βομβαρδισμών. “Είμαστε όμως χαρούμενοι που σας βλέπουμε. Για μας η σημερινή μέρα είναι γιορτή”, μας λένε “μ’ ένα στόμα” και τα μάτια ένθεν κακείθεν αρχίζουν να θολώνουν. Με τη συνοδεία περιπολικού ξεκινάμε την πορεία για το Βελιγράδι.

Δεξιά και αριστερά υπάρχουν τεράστιες εκτάσεις με χωράφια και κάποια χωριά. Η φρικαλεότητα των ΝΑΤΟικών δεν τους επηρεάζει. Εξω από τα σπίτια υπάρχουν απλωμένα ρούχα, ενώ τα τρακτέρ οργώνουν τη γη. Σε πείσμα των “συμμάχων” οι Σέρβοι θέλουν και θα ζήσουν. Μπορεί οι ΝΑΤΟικοί να καταστρέφουν αλλά αυτοί δημιουργούν. Στην πράξη αποδεικνύουν πως δεν κάμπτονται. Κάποιος επικοινωνεί με την Ελλάδα και μας πληροφορεί ότι το βράδυ σχεδόν ισοπεδώθηκε το χωριό Αλέξινατς και η τηλεόραση δείχνει αποτρόπαιες εικόνες από τ’ αθώα θύματα. Ακόμα και αν η απόσταση βιώματος και εικονοπλασίας είναι τεράστια, το στομάχι σφίγγει.

“Σας ευχαριστούμε…”

Οι οδηγοί μάς χαιρετούν είτε κορνάροντας, είτε αναβοσβήνοντας τα φώτα. Φτάνουμε στο Φέκετιστς, όπου γίνεται μια στάση για φαϊ. Παρατεταγμένοι μάς περιμένουν κάποιοι παράγοντες της περιοχής. Λόγια καρδιάς βγαίνουν από το στόμα τους. “Μας δίνετε μεγάλη υποστήριξη στη μάχη μας ενάντια στις βαρβαρότητες. Σας ευχαριστούμε για την ανθρωπιά και την αδελφοσύνη σας. Η ελληνοσερβική φιλία θα ζήσει για πάντα”.

Τα ονόματα δεν έχουν σημασία. Ετσι και αλλιώς τα μάτια δε βλέπουν καλά. Εχουν ξεχειλίσει από συγκίνηση. Μια κοπέλα με τοπική ενδυμασία κρατάει ένα δίσκο που ‘χει πάνω μια κουλούρα και μια κούπα με αλάτι. Ολοι κόβουμε ένα κομμάτι, το βουτάμε στ’ αλάτι και το τρώμε. Ενδειξη παντοτινής φιλίας. Απαντες προσπαθούμε να συγκρατήσουμε τα δάκρυά μας. Μάταια. Τα συναισθήματα ξεχειλίζουν και καταλαμβάνουν το είναι μας. Στα μάτια και τα πρόσωπα των Σέρβων “διαβάζεις” εύκολα κάποια πράγματα. Την ευγνωμοσύνη, την περηφάνια, την αξιοπρέπεια αλλά και την πίστη για το δίκιο τους.

Αλλη μια ανάλογη στιγμή ζήσαμε όταν στα περίχωρα του Νόβισαντ μάς περίμεναν εκπρόσωποι των ομάδων στην περιοχή και ανταλλάξαμε αναμνηστικά και λόγια φιλίας. Στο δρόμο σχεδόν πάντα το ίδιο σκηνικό. Σπίτια, χωράφια άνθρωποι που εργάζονται. Βρισκόμαστε περίπου 42 χλμ. πριν το Βελιγράδι. Ο ήλιος “αγκαλιάζει” τη γιουγκοσλαβική επικράτεια και στο γαλανό ουρανό πετούν 3 γεράκια. Σ’ αντίθεση μ’ αυτούς που καταχράστηκαν τ’ όνομά τους, ενδιαφέρονται μόνο για την τροφή τους. Σέβονται τη ζωή και τη φύση, δε χρησιμοποιούν αλόγιστα τη δύναμή τους. Γιατί ξέρουν πως αργά ή γρήγορα αυτό θα τα καταστρέψει.

Την πρώτη στρατιωτική παρουσία συναντάμε κοντά στο χωριό Μπάσκα. Δίπλα στη γέφυρα υπάρχουν κάποια αντιαεροπορικά και ορισμένοι φαντάροι. Οσο πλησιάζουμε το Βελιγράδι, τόσο η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων πληθαίνει. Στα περίχωρα συναντάμε ένα χωράφι με παλιοσίδερα. Ανάμεσά τους υπάρχει ένα αεροπλάνο εξ ολοκλήρου σκεπασμένο με σακούλες σκουπιδιών και πλήρως εξοπλισμένο. Λίγο παρακάτω, σ’ έναν χωματόδρομο, ένα ακόμα, χωρίς όμως κάλυψη. Παντού στα τζάμια έχουν κολλήσει ταινίες, ώστε να μην είναι πολύ ευάλωτα στο ωστικό κύμα (όταν φυσικά προέρχεται από μεγάλη απόσταση).

Την ίδια στιγμή όμως η ζωή κυλάει κανονικά, όσο φυσικά αυτό είναι δυνατό. Οι Σέρβοι προσαρμόστηκαν στην πραγματικότητα και δεν επιτρέπουν στους ΝΑΤΟικούς να τους εξοντώσουν ηθικά. Κινούνται στους δρόμους, πάνε στις δουλιές τους, τα παιδιά παίζουν, κάποιοι άλλοι κάθονται στο καφενείο ή στον κήπο του σπιτιού τους. Θαρρείς και παίρνουν δυνάμεις από τον ήλιο, που αποτελεί μια από τις πηγές ζωής.

Τα δρώμενα στο γήπεδο ανεβάζουν ξανά τη συναισθηματική φόρτιση. Εκδηλώσεις αλληλεγγύης, φιλίας, περηφάνιας. Πανό και συνθήματα που καταγγέλλουν τις ΝΑΤΟικές βαρβαρότητες. Οι Σέρβοι διατρανώνουν ποικιλοτρόπως την απόφασή τους, να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους στη ζωή, στην αξιοπρέπεια, στην περηφάνια. Με αξιοθαύμαστη υπομονή αντέχουν τις δυσκολίες και ξεπερνούν τα προβλήματα. Δεν υποκύπτουν και αυτό φαίνεται σε κάθε εκδήλωσή τους. Υποδέχονται τους Ελληνες όρθιοι και χειροκροτούν. Από τα ηχεία ακούγονται ελληνικά τραγούδια.

Ο αγώνας έχει ελάχιστη σημασία, ως παιχνίδι, και όλοι επικεντρώνονται στο μήνυμά του. Κάποιοι πιτσιρικάδες φορούν μπλούζες που μπροστά έχουν το στόχο και πίσω γράφουν “ποδόσφαιρο για την Ειρήνη”. Παραδίδουν στους παίχτες της Παρτιζάν και της ΑΕΚ ένα πανό που γράφει στ’ αγγλικά: “ΝΑΤΟ σταμάτα τους βομβαρδισμούς, σταμάτα τον πόλεμο”. Το παιχνίδι διακόπτεται από την είσοδο του κόσμου στο γήπεδο, που ξανά διατρανώνει την απαίτησή του, να επιστρέψει η Ειρήνη στη χώρα του.

Η ελληνοσερβική φιλία είναι ζωντανή

Στην επιστροφή τα “σημάδια” της κούρασης κάνουν την εμφάνισή τους. Δεν είναι όμως ικανά, να καλύψουν τα συναισθήματα που μας πλημμυρίζουν. Είμαστε ικανοποιημένοι γιατί βρεθήκαμε εκεί, γιατί ζήσαμε μοναδικές στιγμές. Το σκοτάδι περιβάλλει την ατμόσφαιρα, όχι όμως τις καρδιές και το μυαλό μας. Η ελληνοσερβική φιλία είναι ζωντανή και δεν κινδυνεύει από την πολιτική υποτέλειας της κυβέρνησης. Προσωρινά οι λίγοι νομίζουν πως έχουν το πάνω χέρι αλλά αυτό είναι ψευδαίσθηση. Η λαϊκή θέληση για ΕΙΡΗΝΗ, ΦΙΛΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, θα επικρατήσει. Οι Σέρβοι αντέχουν και μαζί με τους υπόλοιπους λαούς θα επιβάλλουν τη θέλησή τους. Απλά γιατί, “αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο”…”

Kαι για κλείσιμο ένα βίντεο για εκείνη την ημέρα

Στον Δημήτρη από το Μπραχάμι που τις Κυριακές ανεβαίναμε να δούμε την ΑΕΚ και τώρα έχουμε χαθεί.

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα.

Αεκ-Ολυμπιακός

Είναι ένα παιχνίδι που σαν αεκτζής έδινα πάντα μεγαλύτερη σημασία.Οι ήττες πόναγαν πιο πολύ και οι νίκες φαίνονταν πάντα μεγαλύτερες.Οι γάβροι λένε ότι έχουμε κόμπλεξ μαζί τους και θέλουμε να κερδίζουμε μόνο αυτούς και όχι τον Παναθηναικό.Δεν ξέρω αν είναι έτσι ακριβώς αλλά το «μίσος» και η αγάπη προς κάποιους βγαίνει πάντα από τα βιώματα.

Δεν θα αναφερθώ στα παλιά θα αναφερθώ σε αυτά που έζησα.Είναι λογικό να θες να νικήσεις πάση θυσία τον Ολυμπιακό όταν θυμάσαι ότι για να χτίσει τη δική του μηχανή πήρε τα δικά σου γρανάζια(Μπάγεβιτς),όταν έχεις ζήσει αποκλεισμούς κυπέλλου και πρωταθλήματος με διαιτησίες κραυγαλέες εναντίον σου(Δημητρόπουλος,Ποντίκης) και με αποκορύφωμα για τη δική μου γεννιά όταν κέρδισες ένα πρωτάθλημα,το 2008 και δεν στο έδωσαν ποτέ λόγω δικαστικής απόφασης.Για όλα αυτά θες να νικήσεις τον Ολυμπιακό όποτε και να παίζεις,πάντα θες να είσαι εσύ αυτός που θα ρίξεις έστω και ένα χαστουκάκι στην αλαζονεία και το κατεστημένο.

Από παιχνίδια αυτά που δεν θέλω

να θυμάμαι είναι το 4-3 στο οακα του 2002 νομίζω και ο τελικός κυπέλλου του 2009 που χτύπαγαν πέναλντι για πάντα.Αγαπημένα μου παιχνίδια ήταν φυσικά το 4-0 το 2008 αλλά και εκείνο το ντέρμπυ ,από τα πρώτα Μπάγεβιτς στον Ολυμπιακό που χαμε κερδίσει με γκολ του Ντέμη 0-1.Ο Ντέμης που είχαμε ψηλά και λεφτασε να γκρεμίσει μόνος του τον μύθο του.

Αλλά σε αυτά τα παιχνίδια δεν κερδίζει η τεχνική αλλά η ψυχή.Όπως χτες,που βάλαμε ένα γκολ χωρίς κάποια ιδιαίτερη τακτική σε μια άμυνα χωρίς κάποιο σοβαρό στήσιμο.Αν δεν ήταν άλλος εκτός του Ντιόπ που θέλει να τον σπρώχνουν 5 για να πέσει κάτω δεν θα μπαινε ποτέ το γκολ.Αλλά είχαμε δύναμη και ψυχή.Και αυτό μετράει…

Για αυτό και όταν θα ρθει η ώρα για την έφοδο στα δικά μας ανάκτορα και να έχουμε έλλειψη τεχνικής με δύναμη και ψυχή θα τα καταφέρουμε.Θα βρεθεί ένας Ντιοπ να κουβαλήσει την μπάλα της επανάστασης όσο χρειαστεί για να μας την δώσει να την βάλουμε γκολ σε κενό τέρμα.

Τέλειωσε για τρίτη φορά ο Μπάγιεβιτς

Πάει και τρίτη φορά ο Ντούσαν!!Την πρώτη έφυγε σαν προδότης,τη δεύτερη σαν κυνηγημένος,τώρα βιώνοντας την αποτυχία.

Φυσικά και είναι το καλύτερο που φεύγει καθώς είναι χιλιογραμμένο ότι ή θα φευγε αυτός ή κάποιοι παίκτες.Και γενικώς η κατάσταση με το που στράβωνε και το πιο ασήμαντο παιχνίδι κατέληγε σε μία απίστευτη μιζέρια και εσωστρέφεια.

Είμαι από αυτούς που δεν του συγχώρεσαν ποτέ το καλοκαίρι του 96 κι ας ήμουν μόνο 11 χρονών.Αλλά στεναχωριέμαι βλέποντας τον να φεύγει αποτυχημένος.Πάντα πίστευα ότι έχει προπονητικά κάτι σαν μαγικό ραβδάκι και μεταμορφώνει προς το καλύτερο τις ομάδες που αναλαμβάνει.Αλλά αυτή η τρίτη και τελευταία θητεία του στην Αεκ ήταν η εξαίρεση.Η εξαίρεση που προφανώς επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Αλλά ο Μπάγεβιτς την άκρη του θα την βρει.Στην Αεκ να δούμε ποιον θα μας φέρουν τωρα.Είναι θετικό αυτό που ακούγεται ότι θα δοθεί υψηλό συμβόλαιο σε προπονητή,απλά μην τα δώσουν σε κανέναν που ρχεται για αρπαχτή και βρεθούμε πάλι να πληρώνουμε αποζημιώσεις.

Υπομονή..Η Αεκ είναι γεμάτη διχασμούς,εσωστρέφεια,διασπάσεις(τι μου θυμίζει..).Τουλάχιστον στα δύσκολα έχουμε ενότητα στη δράση!!

Γιατί όχι κάθε Κυριακή στη Ριζούπολη;

Βλέποντας τον αγώνα της ΑΕΚ με τον Πανσερραϊκό ενθουσιάστηκα με την ατμόσφαιρα του παιχνιδιού και επιτέλους με την εικόνα της ΑΕΚ σε επιτέλους ποδοσφαιρικό γήπεδο.Με την καυτή ατμόσφαιρα ο Πανσερραϊκός τα χε χαμένα τουλάχιστον για 20 λεπτά και σου γεννιέται εύλογα η απορία γιατί η ΑΕΚ δεν παίζει εκεί κάθε Κυριακή και πρέπει να παίζει στο αχανές και κρύο ΟΑΚΑ που η κάθε φιλοξενούμενη ομάδα έρχεται και παίζει σε σχεδόν ατμόσφαιρα φιλικού;Και για να το πάω ακόμα πιο μακριά γιατί να μην φτιάξει η ΑΕΚ τη Ριζούπολη και να τη χρησιμοποιεί σε μόνιμη βάση;Στις γειτονιές της είναι και δεν νομίζω ότι χρειάζεται μεγαλύτερο γήπεδο από 30000 κόσμο ή όλα αυτά που οραματιζόταν ο Ντέμης ,αφού όλη τη χρονιά ζήτημα αν περνά αυτον τον αριθμό σε πάνω από 3 παιχνίδια.Η Αεκ έχει ανάγκη μία καυτή έδρα να μην περνά καμία υποδεέστερη ομάδα από εκεί.

Όσον αφορά τα σχόλια των δημοσιογράφων την προηγούμενη αγωνιστική,ότι η ΑΕΚ δεν έχει πλάνο επίθεσης και δεν βλέπουν περιθώρια βελτίωσης το σημερινό παιχνίδι ήταν η καλύτερη απάντηση..

Πόση βλακεία πια;;

Για άλλο ήθελα να γράψω,για άλλο γράφω εν τέλει.Αφορμή η έφοδος 50 “έξυπνων” στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης και η κατεδάφιση του γηπέδου για να μην παίξει εκεί η μισητή Αεκ.

Αρχικά μια απορία που έχω τελευταία.Γιατί οι πανιώνιοι μισούν θανάσιμα τους Αεκτζήδες;;Τι διαφορετικό πρεσβεύουν οι 2 ομάδες;;Και οι 2 προσφυγικά σωματεία είναι…Και πόσο μυαλό πρέπει να κουβαλάς για να πιστεύεις οτι καταστρέφοντας το γήπεδο της ομάδας σου θα καταστρέψεις και τη μισητή αντίπαλό σου;;

Δεν ξέρω.Ειλικρινά.Πόση απογοήτευση πια;Ως πότε αυτός ο λαός θα αποπροσανατολίζεται και θα αποβλακώνεται έτσι;;

Θα δούμε άραγε τις συνθήκες ποτέ να ωριμάζουν διάολε;;Τι ρωτάω…

Το νέο σέντερ φορ που θα αγοράσουμε να πληρώνεται καλά κι εμείς ας πεινάσουμε!!

Καληνύχτα..

DUSAN BAJEVIC, ΣΥΓΝΩΜΗ

” “Γράφει ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης - Περισσότερα άρθρα

Δευτέρα, 09 Αυγούστου, 2010 11:30

Λοιπόν, βαρέθηκα.  Ή για να είμαι ειλικρινής, σιχάθηκα. Εδώ και μια δεκαπενταετία, τσακώνομαι με φίλους και γνωστούς για τον Μπάγεβιτς. Εξηγώ ότι, οποιαδήποτε χαρά πήρα σαν ΑΕΚτζής  μετά τις αποκρούσεις πέναλτι του (Αρειανού, υπενθυμίζω) Χρηστίδη με την ΚΠΡ, είχε παρόντα τον Ντούσαν, είτε σαν παίκτη, είτε σαν προπονητή. Δεν τους φτάνει. Τους λέω, αν είχατε εργοδότη τον Τροχανά, πόσο θα αντέχατε; Δεν απαντούν. Ο ίδιος, ζήτησε συγνώμη πρόπερσι για τον τρόπο που έφυγε και πήγε στον Ολυμπιακό. Δεν τους φτάνει. Πήρε μια ομάδα χωρίς διοίκηση, χωρίς παίκτες, άφραγκη και ανυπόληπτη και πέρσι την έβγαλε δεύτερη. Δεν τους φτάνει. Τι άλλο θέλουν; Να αυτοπυρποληθεί στα ερείπια της Νέας Φιλαδέλφειας; Τώρα, ας χαίρονται κι ας καμαρώνουν με τα χάλια μας. Μπαλαγούρα, Θαλασσινέ, Ψαριανέ, Μπραουδάκη, Καραλή, Ντέμη, Κανελλόπουλε (αφεντικό μας) και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, φίλοι και συνοδοιπόροι, γνωστοί και άγνωστοι,  και σόρρυ αν ξεχνάω καμιά εκατοστή ακόμα, είναι η ώρα να κάνετε την ελάχιστη αυτοκριτική, θαρρώ. Για το πώς, μια ανεξήγητη εμπάθεια, μια ανελέητη εμμονή και μια απίστευτη μικροψυχία, μας κατάντησε να βλέπουμε μια ομάδα αφιονισμένων ηλιθίων να μπαίνει σε γήπεδο  που παίζουμε φιλικό με την Καλλιθέα (!!) και να λιντσάρουν τον προπονητή μας!!! Και μην ξανακούσω καμιά μαλακία του στυλ, όλοι ΑΕΚ είμαστε, η ομάδα είναι πάνω απ τα πρόσωπα και τέτοια… Η ομάδα είναι τα πρόσωπα. Αν δεν ήταν ο Μαύρος, ο Παπαϊωάννου, ο Ντούσαν, ο Σαβέβσκι,  ο Μανωλάς, ο Στεργιούδας, ο Τάσος,  ο Εστερχάζι, ο Μπατίστα, ο Νικολάου, ο Ραβούσης, ακόμα και ο Λυμπερόπουλος και άλλοι πολλοί, θα ήμαστε φίλαθλοι άλλης ομάδας. Και πλέον είναι απλό. ΑΕΚ, ή εμείς ή αυτοί οι κάφροι. Ντούσαν, συγγνώμη. Που δεν μίλησα δημόσια τότε που σού έβριζαν με το χυδαιότερο σύνθημα την οικογένεια και δεν άντεξες, πέταξες τα γάντια και σηκώθηκες κι έφυγες. Συγνώμη που φτάσαμε ως εδώ. Ντρέπομαι. Και αν ρωτάς, νομίζω ένα είναι το μεγάλο σου λάθος: Που δεν παρέμεινες μόνο Σέρβος και ήθελες να είσαι και Έλληνας. Μίλτος Πασχαλίδης 8/8/2010″ Aναδημοσίευση:www.e-tetradio.gr

Δεν θέλουμε την Αεκ μικρότερη κύριε Αδαμίδη

Αναδημοσιεύω το σημερινό “σφηνάκι” του Κώστα Κετσετζόγλου το οποίο με εκφράζει απόλυτα όσον αφορά τις χθεσινές εξαγγελίες του κυρίου Αδαμίδη.

“@ “Τέλος, σε ότι αφορά τον υπαινιγμό του ότι η ΠΑΕ ΑΕΚ πιθανόν συζητά και διαπραγματεύεται με άλλες ελληνικές ομάδες για τη παραχώρηση του Νάτσο Σκόκο, τονίζουμε κατηγορηματικά ότι ο ποδοσφαιριστής δεν πωλείται σε καμία ελληνική ομάδα. Το έχουμε ξαναπεί και το επαναλαμβάνουμε για μια ακόμη φορά. Δεν έχουμε καμία πρόταση αλλά ακόμη κι αν είχαμε δεν το συζητάμε καν”. Aυτό έλεγε ΅μεταξύ άλλων η επίσημη ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΕΚ στις 10 Γενάρη 2010 που συνοδευόταν μάλιστα και από την γνωστοποίηση του εξώδικου στον μάνατζερ του Σκόκο κ. Διαννή. Ενα εξώδικο που είχε την σφραγίδα του 36χρονου δικηγόρου που πλέον είναι πρόεδρος στην ΠΑΕ ΑΕΚ. Σίγουρα και η ανακοίνωση είχε την δική του σφραγίδα. Και να μην είχε την δική του, είχε της ΠΑΕ ΑΕΚ. Της ΠΑΕ ΑΕΚ του κυρίου Παππά και του κυρίου Νοτιά. Της ίδιας ΠΑΕ ΑΕΚ που χθες μέσω του νέου μπροστινού της έσπασε την παράδοση 85 ετών και ουσιαστικά κάλεσε τους δύο αιώνιους εχθρούς της ΑΕΚ να υποβάλλουν προτάσεις για να πάρουν τον καλύτερο παίκτη της αγαπημένης μας ομάδας. Ενα βάναυσο πλήγμα του Ενωσίτικου εγωισμού που φυσικά καμία διευκρινιστική δήλωση και ιδίως αυτή που απλά επιβεβαίωσε τρεις ώρες μετά την αξία της σιωπής δεν μπορεί να αλλάξει τις εντυπώσεις. Οσο κι αν ο νέος μπροστινός των μετόχων και εκλεκτός του Παππά σκίζει τα ρούχα του πως δεν υπάρχει καμία πρόταση είναι δεδομένο πως κάτι ξέρουν εδώ και καιρό οι ρεπόρτερ ΟΣΦΠ και ΠΑΟ όταν γράφουν σχεδόν καθημερινά πως ο Νάτσο είναι στην κορυφή της λίστας των ομάδων τους. Δεν το έκαναν δυστυχώς για να σαμποτάρουν την ΑΕΚ. Το έκαναν επειδή γνωρίζουν προφανώς από διερευνητικές επαφές που έχουν γίνει πως η ΑΕΚ είναι έτοιμη να ξεπουλήσει. Να ξεπουλήσει τον καλύτερο παίκτη της στον αντίπαλο της για να τον κάνει ακόμη πιο δυνατό και κυρίως για να καταρακώσει πλήρως το ήδη πεσμένο ηθικό ενός ολόκληρου λαού. Να πλήξει βάναυσα την αξιοπρέπεια της ΑΕΚ που δεν πουλιέται ούτε αγοράζεται και που δεν χάθηκε ποτέ όσο άσχημα κι αν ήταν τα πράγματα.

@ Πολύ ωραίο το πλάνο σας κύριε Παππά. Ετσι κάνω κι εγώ το αφεντικό και μάλιστα από την ασφάλεια του παρασκηνίου. Με έναν ουρανοκατέβατο μπροστινό που έτυχε να λέγεται Αδαμίδης και μπορεί να λεγόταν άνετα και Τσιτσιμπίδης ή Θανόπουλος, αν και σε λίγο θα αρχίσουμε να αναπωλούμε και τον ψηφοφόρο του Πατέρα, με εντολή να κλείσει την τρύπα με οποιοδήποτε κόστος. Οχι βέβαια χρηματικό αλλά ηθικό. Με πωλήσεις των καλύτερων παικτών ακόμη και στις ομάδες που ζουν και δυναμώνουν μέσα από την καταστροφή της ΑΕΚ που συντελείται με μαθηματική πρόοδο. Ανακοινώνοντας έτσι κυνικά στην πρώτη του δημόσια παρουσία σαν νέος μπροστινός. Και αύριο αφού θα τελειώσει την δουλειά του ο νέος μπροστινός έχοντας κλείσει λίγο την τρύπα που οι ίδιοι μέτοχοι με τους πρώην μπροστινούς τους άνοιξαν θα επιστρέψει στο Λονδίνο ολοκληρώνοντας την άδεια του από το δικηγορικό γραφείο και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Θα εμφανιστεί πάλι ο Παππάς και ο Νοτιάς, τότε μπορεί να βγει πιο μπροστά και ο Νοτιάς που θα έχει εξασφαλίσει το μέλλον του προπονητικού του, και θα πουν τα κλασικά. “Εδώ είμαστε, δεν αφήνουμε την ΑΕΚ μόνη, θα διορθώσουμε τα λάθη μας με λιτότητα και μπλα μπλα μπλα μπλα”. Ετσι κύριε Παππά θα κλείσετε την απίστευτη τρύπα των 7,5 εκατ. Ευρώ της εταιρίας που διαχειρίστηκε το σήμα της ΑΕΚ από το 2004; Πουλώντας τους καλύτερους παίκτες στον ΟΣΦΠ και τον ΠΑΟ; Αυτή είναι η ΑΕΚ που ονειρεύεστε; Αυτή είναι η ΑΕΚ που αγαπάτε; Γιατί δεν ψάχνετε να βρείτε ποιος φταίει για το αίσχος του χρέους ρεκόρ μιας εταιρίας που σε όλες τις ομάδες του κόσμου αποτελεί βασική πηγή εσόδων ώστε να μπορέσετε να πάρετε με οποιοδήποτε τρόπο, ακόμη και με την βοήθεια της δικαιοσύνης αφού έχετε και καλό δικηγόρο, πίσω κάποιο μέρος από αυτά; Ψηλά γράμματα αυτά για τον Παππά που φαίνεται πως μας ξεγέλασε 1-2 μήνες με τις πληρωμές έχοντας έτοιμο σχέδιο και έτοιμο εκτελεστικό όργανο ώστε να τα πάρει πίσω και έτσι έχοντας βάλει 5-6 εκατομμύρια μέσα σε μια εξαετία να γίνει και ο απόλυτος μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΑΕΚ.

@ Εκτός από ιστορικό πλήγμα για την ΑΕΚ και τον εγωισμό των οπαδών της το πωλητήριο στον Σκόκο για ΟΣΦΠ και ΠΑΟ που απροκάλυπτα και χωρίς καμία πίεση ή παραπλανητική ερώτηση αποκάλυψε ο εκλεκτός του Παππά είναι βέβαιο πως και οικονομικά θα αποτελέσει καταστροφή αντί για σωτηρία του ταμείου που η κακοδιαχείριση αυτής της μετοχικής ομάδας και των πρώην μπροστινών της δημιούργησε. Οι ομάδες δεν είναι απλές εταιρίες που πουλάνε ένα πάγιο και κλείνουν τις τρύπες αδιαφορώντας αν το αγοράσει και ο πιο άμεσος ανταγωνιστής τους. Η δημοσιοποίηση της πρόθεσης για ξεπούλημα παίκτη, και μάλιστα του καλύτερου, της ΑΕΚ σε ΟΣΦΠ και ΠΑΟ είναι βέβαιο πως ξενερώνει τον κόσμο σε απίστευτο βαθμό. Πολύ περισσότερο από ότι ούτως ή άλλως θα τον ξενέρωναν τα άλλα που είπε ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ προαναγγέλοντας εμμέσως πλην σαφώς ακόμη λιγότερο ανταγωνιστική ΑΕΚ για την επόμενησα σαιζόν. Με αυτό το ηχυρό χτύπημα στην αξιοπρέπεια του ΑΕΚτζή τα αποτελέσματα θα είναι άμεσα και θα φανούν και στα πλέι οφ. Με τι κουράγιο ο οπαδός της ΑΕΚ θα πάει να στηρίξει την ομάδα όταν γνωρίζει πως το πλάνο Παππά προβλέπει συρίκνωση και πώληση παικτών ακόμη και στους αιώνιους εχθρούς της ομάδας. Και από την άλλη πλευρά ο Αδαμίδης ξεκαθαρίζει με ύφος πως κάθε άλλη θέση εκτός της πρώτης στα πλέι οφ είναι αποτυχία. Προφανώς αυτό είναι το εύρημα του πλάνου Παππά για να απομακρυνθεί ο Μπάγεβιτς. Και ειλικρινά θεωρώ πως η απομάκρυνση ή η παραμονή Μπάγεβιτς, για εμένα προσωπικά κι ας στεναχωρώ πολλούς, είναι το τελευταίο που πρέπει να απασχολεί. Αν και τρέμω για το ποιον προπονητή θα φέρει ο Παππάς αν κρίνω από τις επιλογές προέδρου και τεχνικού διευθυντή. Ο Μπάγεβιτς θα μπορούσε να έχει απομακρυνθεί ήδη και σε κάθε περίπτωση αυτή η ομάδα που είδαμε τους τελευταίους 18 μήνες με αυτόν τον προπονητή δεν θα μου λείψει καθόλου κι ας μην είναι φυσικά ο μόνος υπαίτιος. Ομως με τι ψυχολογία θα πάει η ομάδα στα πλέι οφ όταν γνωρίζει πως το πλάνο Παππά, άντε να βάλω και τον Νοτιά, προβλέπει, μείωση συμβολαίων, απομάκρυνση παικτών και πωλητήριο των καλύτερων παικτών ακόμη και σε αυτούς που θα βρούμε μπροστά μας στα πλέι οφ. Με όλα αυτά που είπε λοιπόν ο Αδαμίδης ουσιαστικά υπονόμευσε και την τελευταία προσπάθεια της ΑΕΚ για να πετύχει το ελάχιστο που της απέμεινε να διεκδικεί. Kαι βέβαια υπονόμευσε από τώρα τα εισιτήρια διαρκείας της επόμενης σαιζόν. Και τα δύο αυτά σημαίνουν λεφτά. Πολλά περισσότερα από τα παραπάνω που μπορεί να δώσει ο ΠΑΟ ή ο ΟΣΦΠ για τον Σκόκο. Το γράφω και δεν πιστεύω σε αυτό που διαβάζω. Και βέβαια το ότι μίλησε με ειλικρίνεια το ακούω βερεσέ. Οι λέξεις ειλικρίνεια και διοίκηση της ΑΕΚ δεν συναντιούνται εδώ και καιρό και ένα από τα… χιλιάδες παραδείγματα είναι το απόσπασμα της ανακοίνωσης με το οποίο ξεκινάει η στήλη. Πήξαμε στην ειλικρίνεια. Αυτά. Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Καλώς ήρθες κύριε Παππά και μακάρι σύντομα να αλλάξεις μυαλό ή να μας χαιρετήσεις κι εσύ. Τι χειρότερο μπορεί να μας βρει;O βρεγμένος την βροχή δεν την φοβάται. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΕΚΑΡΑ ΜΟΥ.”

Αναδημοσίευση:www.aek365.gr

Σε οποιαδήποτε προσπάθεια συρρίκνωσης της Άεκ θα μας βρείτε μπροστά σας!!

Λες και έπαιζε με τη Φλαμουρτάρι

Είσαι ΑΕΚτζής. Η ομάδα σου έχει να κερδίσει ντέρμπι ένα χρόνο και βάλε. Έχει να κάνει νίκη στο “Καραϊσκάκης” από τότε που το κεφάλι του Κετσπάγια είχε χνούδι.

Κι ακούς τους δύο σχολιαστές της δημόσιας τηλεόρασης να σε αντιμετωπίζουνε λες και είσαι η Φλαμουρτάρι.

Λες κι ο Ολυμπιακός έπαιζε Αύγουστο προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ με την πρωταθλήτρια Αλβανίας.

Κι αν το ντέρμπι μεταδιδόταν από το Sport TV (πρώην Μάτζικ), ουδεμία αντίρρηση. Θα ήταν στα μικρόφωνα ο Βαγγέλης Δουκάκος με κάποιον από το Σύνδεσμο Βετεράνων του Ολυμπιακού και θα ήξερες τι επρόκειτο ν’ ακούσεις. Το δίδυμο Κατσαρού-Καραβίτη, όμως, ξεπέρασε κι αυτή την υποθετική περίπτωση. Ο οποίος Πέτρος Καραβίτης, μάλιστα, παρουσιάστηκε σαν αντικειμενικός, αφού σαν ποδοσφαιριστής είχε φορέσει τη φανέλα και των δύο ομάδων. Κι όσο το ματς πήγαινε στο 0-0 και μέχρι το 1-1, υπήρχε στη μετάδοση και στο σχολιασμό και ολίγη ΑΕΚ.

Από τη στιγμή, όμως, που ο Σκόκο έκανε το 2-1, κυριάρχησαν το άγχος και η νευρικότητα. Περισσότερο σε Κατσαρό-Καραβίτη και λιγότερο σε Όσκαρ-Μαρέσκα.

Ο Κατσαρός, μάλιστα, το είπε ρητά και απερίφραστα: “Ο Ολυμπιακός πρέπει να αντιδράσει”. Μίλαγε για τους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού και το στόμα του έσταζε μέλι: “Αφεντικό στον αέρα ο Μέλμπεργκ”. “Πολύ καλός ο Ζαϊρί”. “Εσωτερική μεταγραφή ο Ραούλ Μπράβο”. Λες και μετέδιδε ματς της Μπαρτσελόνα κι αναφερόταν σε Ιμπραΐμοβιτς, Μέσι, Τσάβι και Ινιέστα.

Στο φάουλ του Σκόκο, που ο Νικοπολίδης πνίγει το κουνέλι, ούτε λέξη ότι φταίει για το γκολ. Το σχόλιό του ήταν “ο Νικοπολίδης είναι πάντα από τους καλύτερους παίκτες του Ολυμπιακού”.

Η φουκαριάρα η ΑΕΚ, που κέρδιζε και στην κόντρα έχανε τη μία ευκαιρία πίσω από την άλλη, δεν υπήρχε στο γήπεδο. Ο Κατσαρός μίλαγε μόνο για τον Ολυμπιακό. “Στατικός ο Ολυμπιακός”. “Δεν κάνει φάσεις ο Ολυμπιακός”. Δεν υπάρχει κίνηση χωρίς τη μπάλα”.

Βλέποντας ο Καραβίτης τον Κατσαρό κατάκοπο, από την κούραση αλλά και την αγωνία από την αδυναμία του Ολυμπιακού να ισοφαρίσει, αποφάσισε στη συνέχεια να το πάρει απάνω του.

Με το που μπαίνει αλλαγή ο Νταρμπισάιρ κάνει τη δικιά του αντεπίθεση αντικειμενικότητας: “Ο Νταρμπισάιρ, που στον τελικό του Κυπέλλου πέρυσι μας είχε τρελάνει όλους”.

Κι από τη στιγμή που πήρε φόρα ο Καραβίτης, τρέλανε όλους τους τηλεθεατές: “Περνάνε τα λεφτά, αλλά δυστυχώς ο Ολυμπιακός δεν δείχνει ότι μπορεί να το γυρίσει”.

“Δυστυχώς”, γιατί, όπως είπαμε, ο Ολυμπιακός ήτανε σαν να έπαιζε με τη Φλαμουρτάρι ή την Ανκαραγκουτσού. “Ο Ολυμπιακός δεν είναι σοβαρός σήμερα”, συνεχίζει ο Καραβίτης, με τον Κατσαρό, που έχει πάρει βέβαια ανάσα, να επανέρχεται δριμύτερος: “Τι άλλη λύση θα έβλεπες, Πέτρο Καραβίτη; Ο χρόνος περνάει εις βάρος του Ολυμπιακού”. Ο Πέτρος με τέσσερις λέξεις τα είπε όλα: “Τίποτα, τίποτα, τίποτα, δυστυχώς…”.

Ο Κατσαρός, όμως, δεν είχε πει ακόμα την τελευταία λέξη. Το καλύτερο, μάλιστα, το είχε αφήσει για το τέλος. Σαν τη χαριστική βολή. Εκεί στο ογδονταφεύγα, όταν αποφάσισε ν’ ασχοληθεί με την ΑΕΚ. Κι ειδικότερα με τον Αραμπατζή: “Όλα αυτά απέναντι σ’ έναν τερματοφύλακα, που δεν είναι έμπειρος και δεν έχει σιγουριά στις κινήσεις του”. Και για όσους πιθανά δεν το είχαν εμπεδώσει, πρόσθεσε: “Επομένως, δεν έχει καλά πατήματα. Έχει αστάθεια”.

Αν το ματς, πάντως, ήταν Φλαμουρτάρι-ΑΕΚ, η κρατική τηλεόραση της Αλβανίας θα είχε ασχοληθεί περισσότερο με την ΑΕΚ.

Υ.Γ. Αντώνης Κατσαρός: “Αυτό που έχει σημασία στο ποδόσφαιρο είναι το γκολ, αλλά και οι αποφάσεις των διαιτητών”.

Αναδημοσίευση:http://kaisaris.yooblog.gr

Ας μαζέψει κάποιος τον Κύριο Τσακίρη

Παραθέτω την ανακοίνωση απάντηση της ΠΑΕ Πανιώνιος στην ερασιτεχνική Αεκ σχετικά με το πανό που είχε αναρτηθεί στο γήπεδο της Ν.Σμύρνης την Κυριακή.

“Η τακτική του αντιπερισπασμού και του αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, την οποία έντεχνα προσπαθεί να εφαρμόσει η ομάδα της ΑΕΚ, είναι μεν θεμιτή στα πλαίσια του ανταγωνισμού, αλλά ανεδαφική σε ότι αφορά τόσο τον Πανιώνιο, όσο και τον Πρόεδρο του.

Διαβάσαμε την χθεσινοβραδινή ανακοίνωση της «Ερασιτεχνικής ΑΕΚ», δηλαδή των administrators της, η οποία επιτίθεται στον Πανιώνιο με αφορμή ένα πανό που υπήρχε στο γήπεδο κατά τον μεταξύ μας αγώνα.
Το επίμαχο πανό, δεν αναρτήθηκε από τον επίσημο Πανιώνιο. Ο επίσημος Πανιώνιος, σε αντίθεση με την «Ερασιτεχνική ΑΕΚ» δεν έχει σχέση, ούτε καθοδηγεί τους φιλάθλους του. Συνεπώς δεν καταλαβαίνουμε γιατί εμπλέκεται ο Πρόεδρος του Πανιωνίου.
Για να «κατέβει» ένα πανό, που δεν είναι υβριστικό (γιατί ύβρις δεν υπάρχει) θα πρέπει να ζητηθεί από τον φιλοξενούμενο να αποσυρθεί. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Αν λοιπόν το πανό δεν ενόχλησε ΚΑΝΕΝΑ από την επίσημη ΠΑΕ ΑΕΚ, ή τους ποδοσφαιριστές της, γιατί έπρεπε να ενοχλήσει τους Πανιώνιους;
Γιατί δηλαδή έπρεπε ο κ. Τσακίρης, που δεν ήταν καν στο γήπεδο, να ζητήσει να κατέβει ένα πανό, που δεν ενοχλούσε κανένα από την πολυμελή αντιπροσωπεία της ΑΕΚ; Ας αναζητήσουν ευθύνες μεταξύ τους και όχι σε εμάς. Αν μας είχε ζητηθεί να αποσυρθεί το πανό εμείς, στα πλαίσια της φιλοξενίας, θα το είχαμε προσπαθήσει παρά το ότι δεν ήταν υβριστικό. Είμαστε σίγουροι δε, πως αν η ΑΕΚ κέρδιζε τον αγώνα, ουδείς σήμερα θα είχε ασχοληθεί με το πανό (και με το μάτι του Αραούχο επίσης). Ο κ. Τσακίρης εκεί που χρειάστηκε και υπήρχε πρόβλημα, έσπευσε στο γήπεδο μετά τη λήξη του αγώνα, να μιλήσει τόσο με τον Αραούχο, όσο και τους ανθρώπους της ΑΕΚ.
Τα περί «ηθικής αυτουργίας» τα επιστρέφουμε στους εμπνευστές τους. Ο κ.Τσακίρης απλά παρέθεσε γεγονότα σε μία ραδιοφωνική του συνέντευξη. Και τα γεγονότα αυτά είναι αδιαμφισβήτητα. Η ΑΕΚ δεν προϋπήρχε ούτε στην Πόλη, ούτε φυσικά στη  Σμύρνη ή την Φιλαδέλφεια. Η ΑΕΚ ιδρύθηκε στην Ελλάδα ΜΕΤΑ τη Μικρασιατική Καταστροφή και των διωγμών. Συνεπώς, εμείς δεν την θεωρούμε προσφυγικό σωματείο, όπως είναι ο Πανιώνιος και ο Απόλλων, αλλά απλά σωματείο ιδρυμένο από επαναπατρισθέντες πρόσφυγες της Πόλης.

Ο «Πρόεδρος» της Α.Σ. ΑΕΚ και οι λοιποί administrators, μπερδεύοντας προφανώς το ρόλο τους και νομίζοντας ότι εκδίδουν ανακοίνωση από τα δωματιάκια, υπογειάκια και λοιπά οικήματα, θα έπρεπε πρώτα απ’ όλα να κοιτάξουν να ασχοληθούν με τους εκατοντάδες απλήρωτους αθλητές των ερασιτεχνικών αθλημάτων στα οποία «προεδρεύουν», να εξοφλήσουν τους δεκάδες πιστωτές τους και να μην προσπαθούν με αφορμή ένα πανό (όχι υβριστικό, αλλά σκωπτικό), να στρέψουν την προσοχή των φιλάθλων τους στον «κακό» Πανιώνιο και τον «κακό» Τσακίρη…
Όσο ο Πανιώνιος χάνει και είναι ο «Νιόνιος», τον αγαπάμε και τον αποκαλούμε «αδελφό προσφυγικό σωματείο». Όταν νικάει γίνεται «ανιστόρητος» και «κακός». Όταν κερδίζεις με 2-3 στο ΟΑΚΑ, βγαίνει αμέσως μετά την λήξη ο τότε administrator και κάνει διάγγελμα / κλάψα 1 ώρας και ζητά μέχρι και Πρωθυπουργική παρέμβαση για τη διαιτησία. Χθες μετά το 3-1 της Νέας Σμύρνης, έχουμε πρωτοσέλιδα με το μαυρισμένο μάτι ενός αθλητή (ο οποίος επιτέθηκε πρώτος αλλά απλά δεν βρήκε στόχο) και σήμερα τη δακρύβρεχτη ανακοίνωση της «Ερασιτεχνικής» για ένα …πανό, για το οποίο κανείς δεν ενοχλήθηκε και δεν ζήτησε την απόσυρση του…

Μαθήματα ιστορίας από ανιστόρητους δεν δεχόμαστε και ούτε πρόκειται να δεχθούμε.
* Από αυτούς που έχουν δώσει δείγμα γραφής με την κλοπή του Μαύρου, αλλά και άλλων αθλητών μας.
* Από αυτούς που συμμάχησαν με τη Χούντα το ’70 και έκλεψαν το Πρωτάθλημα από τον Πανιώνιο, χάρη στην άληστου μνήμης «κυρία Δέσποινα».
* Από αυτούς που το 1992, όταν ο Πανιώνιος υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του, έβγαλαν «ντουντούκες» και ένα κατάπτυστο βίντεο-κλιπ στο οποίο εμφανίζουν την ΑΕ Κωνσταντινουπόλεως, ως ομάδα προερχόμενη από τη Σμύρνη και την Ιωνία (!) με σκοπό να υφαρπάξουν και από τον Πανιώνιο φιλάθλους.
* Από αυτούς που κυκλοφορούσαν πρωτοσέλιδα με τίτλους πριν τον μεταξύ μας αγώνα «Δείξτε στον Τσακίρη και τον Νιόνιο ποιά είναι η ΑΕΚ».
* Και βέβαια από αυτούς που σήμερα μέσω των οπαδικών τους εφημερίδων, έχουν αναλωθεί σε ένα ρεσιτάλ ύβρεων, λάσπης και μίσους κατά του Πανιωνίου, απλά και μόνο επειδή «τόλμησε» να τους νικήσει…

Πριν κάποιοι βγάλουν ανακοινώσεις, και πριν το οπαδικό μίσος τους τυφλώσει, ας αναλογισθούν λίγο, ότι η «καλή» ΑΕΚ υπάρχει σήμερα και χάρη στον «κακό» Τσακίρη. Το γιατί ας ρωτήσουν το λογιστήριο της ΠΑΕ να τους επιβεβαιώσει ότι ακόμα και στις 30/11, λίγο πριν παίξουμε, εξυπηρετήσαμε με νέα μετακύλιση επιταγών (για 5η φορά) την ΑΕΚ, ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε γονατίσει τον προσεχή αντίπαλο μας.
Αυτά την ίδια στιγμή που άλλοι στην θέση μας ήδη σφράγισαν επιταγές. Ακόμα και σήμερα από το πρωί είμαστε στα τηλέφωνα με την διοίκησή σας για το πως θα συνεχίσουμε να βοηθάμε και να χρηματοδοτούμε ΕΣΑΣ! Εκεί φαίνεται λοιπόν το φερ-πλέι και το ήθος της διοίκησης ενός συλλόγου και όχι στο να ξηλώνει τα πανό και να λογοκρίνει τους ίδιους τους φίλαθλους της.
Αλλά επειδή η «λίγη τσίπα» λείπει από εσάς τελικά και όχι από εμάς και επειδή η αχαριστία σας είναι μεγαλύτερη ακόμα και από την αφέλειά μας, ίσως πρέπει να επανεξετάσουμε την στάση μας και πλέον όταν μας λέτε «κακούς», να είμαστε πράγματι «κακοί»…

Τέλος να σας πούμε ότι αδίκως κλαίτε. Το σύστημα στο Ελλαδιστάν είναι ΠΑΝΤΑ με τον Γολιάθ. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι με το Α, Β ή τον 44 τρόπο, εσείς θα βγείτε από το σημερινό διαφαινόμενο αδιέξοδο, ενώ εμάς κεφάλι δεν θα μας αφήσουνε να σηκώσουμε ποτέ…”

Ο Νέος Πανιώνιος κάει μαθήματα οικονομικής πολιτικής και ιστορίας.

Κύριε Τσακίρη.Προσβάλλετε χιλιάδες ανθρώπους που έφυγαν από την πατρίδα τους ως πρόσφυγες,κυνηγημένοι,λόγω της διαχρονικής μαλακίας των Ελλήνων πολιτικών,της διαχρονικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων του μοιράσματος του κόσμου και του εθνικισμού των Τούρκων.Άφησαν τα σπίτια τους και τη ζωή τους για να ρθουν στην Ελλάδα και να τους φωνάζουν όλοι τουρκόσπορους.Αυτοί οι άνθρωποι ίδρυσαν ένα αθλητικό σωματείο ονόματι Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως για να τους θυμίζει τις χαμένες πατρίδες τους,να εκφράσουν τον πόνο του ξεριζωμού και της προσφυγιάς.Οι άνθρωποι αυτοί ήταν ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ άρα το σωματείο που έφτιαξαν είναι ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ.Εφόσον η ιστορία τους δεν είναι και πολύ διαφορετική από αυτή που κουβαλούν οι φίλαθλοι της ομάδας σας κύριε Τσακίρη θα έπρεπε να την σέβεστε και να δείχνετε σεβασμό στους ανθρώπους αυτούς και σε όσα τράβηξαν.Ντροπή σας!!

aek365.gr – Το αφιέρωμα του ΣΚΑΙ στην ΑΕΚ – Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009

aek365.gr – Το αφιέρωμα του ΣΚΑΙ στην ΑΕΚ – Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009.