Από μικρός πάντα είχα μια απορία.Γιατί έπρεπε να γίνω ο καλύτερος και να ξεχωρίσω από τους άλλους,γιατί να ψάχνω τις γκόμενες,τη δόξα και το χρήμα και γιατί να λέμε για ανθρώπους ότι έχουν χαραγμένο το ελ(το αγγλικό) στο κούτελο.Όχι ότι μου το ζητούσε κάποιος αλλά στην κοινωνία πέρναγε η εικόνα ότι ο νικητής τα παίρνει όλα.
Νικητής ή γουίνερ ήταν κάποιος σαν αυτούς που παίζανε στις σειρές του Παπακαλιάτη οι οποίοι μπορούσαν να καταστραφούν μόνο από τα πάθη που όλοι είχαν και κυρίως τα ερωτικά.Λες και το σημαντικότερο θέμα στην κοινωνία είναι αυτό,όπως μου χε πει μια μέρα ο πατέρας μου που είδε κάποιους στην τηλεόραση να περιγράφουν ταξίδια και περιπέτειες σε εξωτικές χώρες «έχουμε λύσει όλα μας τα προβλήματα για αυτό πάμε ταξίδια στον αμαζόνιο».
Και ξεκινάμε ένα ταξίδι από το σχολείο αρχικά ίσως ασυναίσθητα και μετά συνειδητά στο να είμαστε οι λεγόμενοι γουίνερς και να αφήσουμε στο περιθώριο τους λούζερς ή ακόμα και δικές μας «ηττημένες» στιγμές του παρελθόντος.Θα βρούμε γκόμενες που θα μας ανεβάζουν την εικόνα,θα βγαίνουμε μόνο σε περιοχές που πάει ωραίος κόσμος (αλήθεια πώς είναι ο άσχημος;) και θα δείχνουμε ότι ευημερούμε.Στις εκλογές ή δεν θα ψηφίσουμε γιατί όλα τα κόμματα είναι ένα συνάφι ή θα το ρίξουμε στους μεγάλους γιατί οι άλλοι μόνο γκρινιάζουν και δεν προτείνουν τίποτα,όπως λέει και ο αστικός μύθος.Σε πορεία δεν κατεβαίνουμε αλλά το καλοκαίρι είχαμε πάει σύνταγμα και μετά συζητούσαμε και πόσοι διάσημοι ήταν εκεί.
Αλήθεια τι πάει να πει νικητής και τι χαμένος σε μια κοινωνία και γιατί να ζεις με την προσδοκία του ενός και την φοβία του άλλου.Θα μου πεις για να ξεχωρίσεις από τους άλλους.Και γιατί να ξεχωρίσεις;Αφού μαζί με τους άλλους ζεις,με τους άλλους εργάζεσαι,με τους άλλους μιλάς και συζητάς καθημερινά.Αλλά τι να σου πει η λέξη αλλυλεγγύη,όταν την ακους τρέχει το σάλιο σαν τον Πάτρικ στον Μπομπ το σφουγγαράκη και δεν ξέρεις τι είναι αυτή η εξωγήινη λέξη που ακούστηκε.Κάποια παλιά διάλεκτος είναι μη σκας.
Ο Ρίτσος έλεγε “Γιατί εμείς αδερφέ μου δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο,τραγουδάμε για να ενώσουμε τον κόσμο..” .Και γω θα σου πω πως στον δικό σας κόσμο των νικητών θέλω να μαι χαμένος.
Γιατί κερδισμένος τελικά είναι όποιος χαμογελά μπροστά στην καρμανιόλα.
