Ο Χρίστος χτες μου ξεκίνησε μια κουβέντα,λέγοντας μου για μια βόλτα που χε πάει δίπλα στο Φάληρο όπου έβλεπε τα κότερα που ήταν μεγαλύτερα από το σπίτι του,τους αστούς δίπλα στις καφετέριες να πίνουν τους καφέδες τους και το πόσο περίεργα τον έκαναν να νιώθει.
Μου θύμισε τις δικές μου σκέψεις κάθε που έβλεπα συμφοιτητές μου να συζητάνε για το αμάξι που θα τους πάρει ο μπαμπάς,για τα σπίτια που νοικιάζανε 700 ευρώ ένα άτομο(και οι Ιταλοί που νοικιάζουν απλά ένα δωμάτιο τους κοιτάζουν σαν κροίσους),για την καθαρίστρια που καθαρίζει το σπίτι τους.Όπως μου λεγε ένας σιγά μην καθαρίσω τουαλέτα.Όταν είχαμε κάνει την κινητοποίηση εδώ πέρα μου λέγανε με αυτό που κάνετε θα κόψετε τον τουρισμό.Μια άλλη κοπέλα μικρότερης οικονομικής άνεσης παρασυρόμενη από τις φίλες της χάλασε το μηνιάτικο σε ρούχα και μετά έμεινε χωρίς ρεύμα.
Όπως έλεγε ο φίλος μου ο Δημήτρης είμαστε όλοι παιδιά του καπιταλισμού,σε αυτόν γεννηθήκαμε και όσο κι αν δεν το θέλουμε πολλές φορές μας πιάνει η επιθυμία να ικανοποιήσουμε πλασματικές ανάγκες.Είναι δύσκολο να κόψουμε τις ρίζες με το σύστημα που μας γέννησε αλλά δεν είναι και τόσο δύσκολο να βλέπεις την δικαιοσύνη,ασχέτως αν δεν την παραδέχεσαι γιατί δεν σε βολεύει.
Αυτοί οι αστοί δεν είναι ούτε η πλειοψηφία ούτε ο μέσος όρος του κόσμου.Αλλά η τηλεόραση και ολόκληρο το σύστημα θέλει να πιστεύεις ότι είναι και ότι και εσύ είτε είσαι είτε πρέπει να γίνεις.
Δεν αντέχω άλλο να ακούω «Σήμερα είχε πορεία στο κέντρο και τα κάψανε όλα» ,»Που να πας στο κέντρο είναι γεμάτο πακιστανούς και μαύρους» χωρίς να αναρωτιέται κανείς γιατί.Δεν μπορώ να βλέπω την οποιαδήποτε νοοτροπία απέναντι στον οποιοδήποτε εργαζόμενο ότι πρέπει να σε υπηρετεί σώνει και καλά γιατί εσύ πληρώνεις.
Σκέφτομαι πως θα είναι όταν με την κοινωνική έκρηξη οι προλετάριοι θα πάρουν αυτά που οι αστοί τους έκλεψαν θέλοντας και μη,συνειδητά ή ασυνείδητα τόσα χρόνια.Και τότε αυτοί θα κοιτάζουν περίεργα τον κόσμο που θα εκδικείται .
Δεν θα νιώσω ποτέ χαρά για οποιαδήποτε εκδίκηση.Θα νιώσω όμως ικανοποίηση με την απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης.
